- Muszę iść się przebrać zaraz wracam - powiedział Luke i poszedł do łazienki. W tym czasie sprawdziłam telefon a tam 20 nieodebranych połączeń od Nialla. Postanowiłam zadzwonić do niego, pewnie chodziło mu czemu się wyprowadziłam od Harrego.
- Halo! Rose dobrze że dzwonisz. Czemu nie odbierałaś? - powiedział
- Cześć! Nie słyszałam jak dzwoniłeś. A co chciałeś? - zapytałam
- Słyszałam co się stało z tobą i z Harrym. Ona naprawdę nie chciał tego powiedzieć. On po prostu był wkurzony bo nie wychodziło mu na próbie. - wytłumaczył wszystko
- Teraz mnie to nie obchodzi, niech zniknie z mojego życia - powiedziałam
- Daj mu szanse, on naprawdę nie chciał - powiedział błagalnie
- Nie wiem. Wiesz muszę kończyć. Pa - powiedziałam i wtedy Luke wszedł do pokoju
- Czekaj! Może jutro byśmy się spotkali? - zapytał
- Dobrze to może być o 14 w parku? - zapytałam
- Dobrze może być. To dobranoc - powiedział i się rozłączył. Wtedy odezwał się Luke
- Kto to był? - zapytał
- Niall dzwonił, żeby wyjaśnić to z Harrym - powiedziałam. Wiesz kładźmy się już spać co? - zapytała.
- Tak już pora - położyliśmy i przytuliliśmy się i zasnęliśmy. Następnego dnia wstałam, ale Luke już nie było w łóżku. Poszłam do łazienki załatwiłam się i wzięłam prysznic. Następnie wybrałam zestaw na dziś. Kiedy brałam rzeczy to zauważyłam kartkę leżącą na stoliku.'' Kochanie musiałem wcześniej jechać na próbę. Mam nadzieję, że wcześnie wrócę. Luke xx''
Kiedy przeczytałam poszłam do łazienki, żeby się umalować i postanowiłam, że wyjdę na miasto coś zjeść. Kiedy już byłam gotowa wyszłam z pokoju hotelowego była godzina 11 więc poszłam do restauracji i zmówiłam sobie sałatkę z kurczakiem. Na danie nie musiałam długo czekać po 5 minutach kelner przyniósł moją sałatkę. Kiedy zaczęłam jeść ktoś się odezwał
- Cześć mogę się przysiąść bo nie ma już miejsca? - zapytała wysoka szczupła dziewczyna
- Tak jasne - powiedziałam i zaczęłam jeść i nagle znowu się odezwała
- Boże nawet się nie przedstawiłam jestem Avril a ty? - zapytała
- Jestem Rose - i podałyśmy sobie ręce. Zaczęliśmy rozmawiać o pierdołach i nagle zaczął dzwonić do mnie telefon, był to nieznany numer.
- Tak słucham?
- Dzień dobry! Jesteśmy z agencji modeling-owej. Dzwonię w sprawie pierwszej sesji. Sesja odbędzie się jutro o 9.
- Dobrze, na pewno się zjawię. Dziękuje za telefon. - powiedziałam i pan z agencji rozłączył się. Nadal nie mogę uwierzyć, że dostałam się na casting. Muszę jeszcze zadzwonić do Perrie bo ona nic nie wiem, a dzięki niej jutro mam sesje.
- Avril muszę już lecieć. Papa - powiedziałam i wyszłam z restauracji. Popatrzyłam na telefon i już była 14. Ale się zasiedziałam. Poszłam szybko do parku i zauważyłam siedzącego Nialla na ławce.
- Cześć, przepraszam, że się spóźniłam. Zasiedziałam się w restauracji. - powiedziałam zdyszana
- Cześć, nic nie szkodzi. Dobrze cię widzieć. - powiedział. Może przejdziemy się? - zaproponował
- Dobrze - powiedział i złapał mnie pod rękę. Nagle zaczął rozmowę
- Rozmawiałaś z Harrym? - zapytał
- Nie, nie mam zamiaru z nim gadać - odpowiedziałam pewnie
- Porozmawiaj z nim - prosił
- Jakby chciał porozmawiać to by przyszedł do mnie lub by błagał tak jak ty teraz, ale mu na mnie nie zależy. Nie chce mnie z nim więcej do czynienia - powiedziałam ze złością. Już nie gadajmy o Harrym, jak tam u ciebie?
- Dobrze, na próbach trochę ciężko, ale dajemy rade.
- Muszę ci coś powiedzieć - powiedziałam znienacka
- Coś się stało? - zapytał przestraszony
- Nie, nic się nie stało. Perrie przekonała mnie żebym zrobiła zdjęcie na casting do agencji modeling-owej i okazało się, że dostałam się. - powiedziałam szczęśliwa
- Gratulacje! Kiedy masz pierwszą sesję? - zapytał
- Jutro o 9. Mam nadzieję, że dobrze wypadnę - powiedziałam. Tylko musisz mi coś obiecać
- Co mam obiecać? - zapytał
- Że nikt się nie dowie, że dostałam się na casting i że w ogóle brałam udział w takim konkursie. Ty i Perrie wie o tym i ma tak zostać dobra? - powiedziałam
- Dobrze nikt się nie dowie, nawet chłopaki - odpowiedział. Chodziliśmy jeszcze z 2 godziny i rozmawialiśmy o wszystkim. Dowiedziałam się, że niedługo wyjeżdżają w trasę i jeszcze jakiś zespół.
- Wiesz robi się późno, będę już lecieć - powiedziałam smutna. W towarzystwie Nialla czułam się świetnie. Zawsze człowieka podnosi na duchu.
- Odprowadzę cię - powiedział i szliśmy w stronę hotelu, który tymczasowo nocowałam. Kiedy zniżaliśmy się do hotelu zapytałam :
- Może wejdziesz do środka? Poznasz Luke
- A nie będę przeszkadzał? - zapytał
- Nie. Luke ucieszy się - powiedziałam i poszliśmy w stronę pokoju. Kiedy otworzyłam pokój Nie mogła uwierzyć to co tam zobaczyłam. Luke siedział na kanapie i obściskiwał się z jakoś lalunią.
- Tu dupku! Jak mogłeś! -krzyczałam
- Luke? To wy się znacie - zapytał zdziwiony Niall
- Rose, to nie tak jak myślisz - zaczął tłumaczyć się jak w filmach. Pobiegłam do drugiego pokoju i zaczęłam się pakować.
- Stary, co ty robisz? - zapytał wściekły Niall
- To nie jest tak jak wygląda - zaczął się tłumaczyć, ale Niall mu przerwał :
- Jak mogłeś tak potraktować z Rose. To cudowna dziewczyna. - powiedział zły i pomógł Rose z walizkami. Z Niallem wyszliśmy z hotelu i tam dopiero się rozkleiłam
- Jeden wyzywa mnie, drugi zdradza. Czemu akurat ja - zaczęłam krzyczeć i wtedy blondyn przytulił mnie.
- Nawet nie mam gdzie zamieszkać - rozpaczałam
- Możesz zawsze zamieszkać u mnie - powiedział Niall.
Świetny rozdział!
OdpowiedzUsuńTylko nie rozumiem, dlaczego Rose cały czas zmienia chłopaka:x