Rozdział 3

                      ***Oczami Nialla***

Wróciliśmy nad ranem.Po cichu wraz z Zaynem weszliśmy do domu,żeby nie budzić dziewczyn.Gdy weszliśmy zauważyłem straszny bałagan. Obszedłem wszystkie pokoje,dziewczyny dopiero znalazłem w pokoju moich kuzynek. Leżały na ziemi,a skrawki szkła leżały na podłodze.Nagle ocknęła się Perrie.
- Zayn !!-krzyknęła i wtuliła się w jego tors.
-Co się stało ????-zapytałem.
Opowiedziała mi wszystko po kolei.Zamarłem kiedy powiedziała mi, że Rose jest ranna. Wziąłem ją na ręce i położyłem na łóżku.
-Chodźmy do kuchni żeby jej nie obudzić -powiedziała Perrie.

                      ***Oczami Rose***

Obudziłam się ze strasznym bólem głowy.Wstałam i rozglądnęłam się po pokoju.Nigdzie nie było Perrie, więc zeszłam na dół.Nie zauważyłam,że na schodach coś leżało.Nim się obejrzałam byłam na dole,leżąc i zwijając się z bólu.Nagle wparował Niall,Zayn i Perrie trzymająca mulata z rękę.
-Rose!!-blondyn rzucił się w moja stronę.
-Co się stało ?-zapytała przerażona dziewczyna.
-Coś leżało na schodach,nie za uwarzyłam,spadłam z góry i strasznie boli mnie noga.-powiedziałam ze łzami w oczach.
-Chodź pomożemy ci wstać-blondyn i mulat zanieśli mnie na kanapę
-Pojedziemy na pogotowie-oznajmiła dziewczyna.
Skinęłam głową i popatrzyłam na dziewczynę ze strachem w oczach.Po kilku minutach dojechaliśmy do szpitala.Lekarz powiedział, że noga jest złamana ,założył gips i odesłał do domu. Perrie wypytywała jeszcze lekarza o moje zdrowie i wróciliśmy do mieszkania. Niall pomógł mi wysiąść z samochodu i zaprowadził mnie do salonu na sofę. Perrie i Zayn wrócili do domu a blondyn zaczął sprzątać.Siedziałam i oglądałam TV. Gdy nagle zadzwonił mój telefon.To była Emily.
-Hej Rose!!-odezwała się dziewczyna.
-Hej Emi!Co tam u ciebie?
-Możemy pogadać ?
-Jasne.O co chodzi ?
-Przeprowadzam się.
-Co ? Dokąd ?
-Na stale, do Włoch.
-Gratuluje ! Moja kochana przylecisz do mnie jeszcze przed wyjazdem.Chciałabym się z tobą pożegnać.
-Dobrze.Jutro 15.00 mam samolot.Będę u was o 17.00.
-Ok.tęsknie i czekam.
-Pa kochana-rozłączyła się.
-Niall-zawołałam.Blondyn od razu do mnie przyszedł.
-Co się dzieje ?-zapytał.
-Po pierwsze chciałabym ci podziękować.
-Nie musisz.Możesz na mnie zawsze polegać.
-Mam jeszcze jedną prośbę - uśmiechnęłam się.
-Jaką ??
-Moja przyjaciółka Emily przyjeżdża do mnie jutro. Przeprowadza się do Włoch.Chciałabym  jej zrobić imprezę pożegnalną.A moje pytanie brzmi czy mogę zrobić ją u ciebie i czy mi pomożesz ??
-Oczywiście.Dla ciebie wszystko.
Zerwałam się z łóżka i pocałowałam blondyna w policzek.Napisałam do Perrie. Ona miała zająć się dekoracjami.Zrobiło się późno.Chciałam wstać,ale nie miałam  na tyle siły,jęknęłam z bólu i upadłam z powrotem na sofę.

                   ***Oczami Nialla***
Pobiegłem szybko do salonu słysząc krzyk Ro. Leżała trzymając się za nogę.
-Co się stało??-spytałem zaniepokojony.
-Chciałam wstać ale nie mogę. Pomógłbyś mi ??-zapytała.
-Oczywiście-uśmiechnąłem się najładniej jak umiałem i wziąłem ją na ręce.Zaniosłem ją do sypialni.Podziękowała mi całusem w policzek.Wyszedłem i położyłem się w pokoju obok.Rano obudziły mnie promyki słońca.Ubrałem się i poszedłem robić śniadanie dla Rose.

                ***Oczami Rose ***
Obudził mnie zapach dochodzący z dołu.Wstałam ubrałam się, zrobiłam lekki make up i poszłam do kuchni.Gdy weszłam blondyn obdarował mnie czułym uśmiechem i wrócił do przygotowywania śniadania.
-Musimy zrobić jakieś zakupy na dzisiaj-powiedziałam.
-Nie martw się tym.Ja i Harry pojedziemy do sklepu a ty pomożesz Perrie- po tych słowach usiedliśmy i w ciszy
zjedliśmy śniadanie.


    ***Godzinę później***
***puk!puk!***
-Otwarte-zawołałam.
-Cześć Ro!! Jak noga ?? -spytała Perrie i weszła do domu.
-Dobrze dziękuje-uśmiechnęłam się.
Po godzinie pracy postanowiłyśmy odpocząć. Siedziałam przed Tv a Perrie przyniosła nam drinki.
-Weź  głośniej- powiedziałam do dziewczyny widząc,że lecą wiadomości.

- ,,Nadajemy komunikat z ostatniej chwili.Samolot lecący z Polski do Londynu rozbił się.Niestety nikt nie przeżył.Takiej tragedii nie było od dawna"

-O nie!!!Czy to samolot którym leciała Emi?-powiedziałam ze łzami w oczach.

Rozdział 2

   Obudziłam się w jakieś sypialni. Zaczęłam się rozglądać po całym pokoju. Był piękny. Z wczorajszej nocy pamiętam tylko, że spotkałam tych kolesi, a dalej pustka.
- Pewnie jestem u niego w domu - pomyślałam i szybko poszłam do łazienki. Byłam w samej bieliźnie. - Niech to szlak.
- Coś się stało ? - Blondyn wszedł do łazienki.
- Aaa ! - pisnęłam i poślizgnęłam się na mokrych płytkach.
- Spokojnie księżniczko - złapał mnie i uśmiechnął się do mnie
- Dziękuje - odwzajemniłam uśmiech - Mógłbyś mnie już odstawić ?
- Jasne dla ciebie wszystko. A więc co się stało, że taka wkurzona ?
- Zostawiłam walizki z moimi rzeczami u mojego byłego i nie mam w co się ubrać ?
- No a te ciuchy wczorajsze ?
- Są całe uwalane
- Poczekaj tu chwilę - zrobiłam tak jak kazał i usiadłam na łóżku, a on szybko wybiegł z pokoju. Za niecałe 10 minut ktoś zapukał do drzwi sypialni.
- Wejdź
- Hej. Niall mi powiedział...
- O przepraszam cię myślałam że to on - na moje policzki wkradły się rumieńce. Nic dziwnego. W końcu siedziałam w samej bieliźnie. Do mojego pokoju weszła piękna dziewczyna.
- Nie przejmuj się - zaśmiała się - Jestem Perrie
- A ja Rose - podała mi rękę i usiadła koło mnie.
- Niall powiedział mi że nie masz w co się ubrać więc przyniosłam ci jakieś moje ciuchy.
- Jejku dziękuję ci. Uratowałaś mi życie. Obiecuję, że jak tylko sobie coś kupię to ci te oddam.
- Spokojnie nie musisz - uśmiechnęła się - Potraktuj to jako prezent ode mnie.
- Dziękuję - przytuliłam się do Perrie.
- Idź się przebierz i zejdziemy na śniadanie. - weszłam do łazienki w między czasie rozmawiając  z nowo poznaną przyjaciółką. - Więc ty tu mieszkasz ?
- Nie. Niall mieszka tutaj sam, a ja mieszkam dwa domy obok z Zaynem.- nasza rozmowa trwała jeszcze chwilę po czym wyszłam z łazienki - Wow dziewczyno wyglądasz przepięknie                                  
- Dziękuję ci. To co idziemy ?
- Jasne. Powoli zeszłyśmy do jadalni  ->                  

 ***Oczami Nialla***

Gdy tylko spojrzałem w górę ujrzałem Rose. Wyglądała tak pięknie. Już wiem, że to z nią chcę spędzić resztę mojego życia...
- Niall - moje myślenie przerwał głos Perrie. Gdy tylko się ocknąłem zobaczyłem śmiejące się dziewczyny.
- Coś nie tak ? - spytała Rose
- Po prostu wyglądasz pięknie - Chwilę potem dziewczyny siadły do stołu a ja podałem im naleśniki i nutellę.

                                *** Oczami Rose ***

Siedzieliśmy w ciszy i zajadaliśmy naleśniki. Nagle usłyszeliśmy dźwięk smsa i razem z Niallem zwróciliśmy wzrok na Perrie.
- Wiecie co... - zaczęła - trochę się zasiedziałam. Będę już spadała.
- Jak to już ? - zapytałam z żalem
- Umówiłam się z Zaynem na zakupy. To co widzimy się wieczorem Ro ?
- Jasne - posłałam uśmiech przyjaciółce, ale zanim się kapnęłam jej już nie było w domu. Po zjedzeniu śniadania wstałam i umyłam naczynia, a następnie poszłam do salonu. Wzięłam pilot i włączyłam telewizor.Oglądałam jakiś głupi serial. Po kilku minutach nagle poczułam jak ktoś łapie mnie za ramię, przestraszyłam się i odruchowo się odwróciłam. Za chwilę blondyn usiadł obok mnie.
- Mogę mieć pytanie ? - zapytał
- Jasne. O co chodzi ?
- Wybierasz się gdzieś wieczorem ?
- Tak idę do Perrie bo Zayn gdzieś wychodzi.
- Po co tam idziesz ?!
- Po pierwsze nie krzycz na mnie.
- Dobrze przepraszam. Więc po co do niej idziesz ?
- Jak to po co ? Chyba nie będę spała na ulicy jak jakiś pies.
- Pewnie, że nie. Będziesz spała u mnie.
- Nie. Wybacz, ale nie mogę. Już i tak zrobiłeś dla mnie dużo...
- I jestem w stanie zrobić jeszcze więcej - powiedział po czym niespodziewanie pocałował mnie. Na początku się opierałam, ale jego usta dawały mi ukojenie.

                          *** Oczami Nialla ***

Rose jest naprawdę fantastyczna. Czułem się tak fantastycznie, gdy w końcu pozwoliła naszym językom stoczyć namiętną walkę. Czułem że będzie moja już na zawsze. Gdy nasza bitwa dobiegła końca wziąłem ją na ręce i zaniosłem do sypialni. Rzuciłem ją na łóżko, ale czułem jak się trzęsie. Wiedziałem, że się boi bo patrzyła na mnie z przerażeniem. Szybko zareagowałem i wstałem.
- Bardzo cię przepraszam nie wiem co mi odbiło.
-Wiesz... Muszę już iść. Cześć - powiedziała i wyszła z pokoju. Przez chwilę stałem jak zamurowany, ale po chwili otrząsnąłem się i wybiegłem za nią. Wyszedłem przed dom, ale jej już nie było. Wróciłem do domu, usiadłem na kanapie i rozmyślałem tylko o niej. Jaki ja jestem głupi.

                 *** Oczami Rose ***


Co on sobie wyobraża. Wyszłam z jego domu i nie wiedziałam gdzie się podziać.Poszłam więc na spacer, chodziłam po Londynie bezczynnie. Moje nogi doprowadziły mnie do parku.-->
Był piękny. Była wiosna więc wszystko się zazieleniło i zakwitło. Znalazłam wolną ławkę. Usiadłam i rozmyślałam gdzie spędzę dzisiejszą noc.
Nagle przypomniała mi się Perrie i jej propozycja o przenocowaniu. Wstałam z ławki i ruszyłam w stronę jej domu. Cały czas czułam jakby ktoś mnie śledził. Postanowiłam, że lepiej już stąd pójdę. Gdy szłam przez Londyn podziwiałam wystawy sklepowe. Nagle na kogoś wpadłam
- Przep... ah to ty - Zobaczyłam stojącego przede mną blondyna.
- Co za entuzjazm
- Wiesz miałam nadzieję, że już cię nie spotkam. - odwróciłam się na pięcie i poszłam w drugą stronę
- Hej Rose zaczekaj - Niall złapał mnie za rękę
- Nie zostaw mnie ! Wykorzystałeś mnie rozumiesz ? Jesteście wszyscy tacy sami !
- Nie Rose to nie prawda nie wykorzystałem cię. Nie jestem taki jak tamten skurwiel
- Nie to nie prawda Niall. Jak mam ci niby ufać ?
- Spójrz na to z tej strony. Gdybym był taki jak tamten to na pewno bym to wykorzystał i bym cię przeleciał bez wahania, jednak tego nie zrobiłem. Błagam cię uwierz mi - w kąciku jego oczu ujrzałam łzę. Wtedy byłam już pewna, że nie kłamie.
- Przepraszam cię. Po prostu nie chcę znowu przeżywać tego samego rozczarowania - nagle nie wiadomo skąd na moich policzkach pojawiły się łzy. Przytulił mnie mocno, a ja wtuliłam się w jego tors.
- Choć mała. Pójdziemy na zakupy - powiedział i wyciągnął do mnie rękę po czym ja podałam mu swoją. W galeriach handlowych spędziliśmy całe popołudnie. Niall jest kochany. Kupował mi wszystko na co miałam ochotę. Gdy wyszliśmy ze sklepów na dworze było już ciemno.
- Muszę się już zbierać - powiedziałam do Nialla
- Jak to ? Dokąd ?
- Zrobiło się późno więc wrócę już do Perrie bo pewnie na mnie czeka.
- Jak chcesz możesz zostać u mnie. Mnie też nie będzie bo wychodzę razem z Zaynem to jak chcesz to możesz zaprosić też Perrie
- Dziękuję ci Niall. To miło z twojej strony - posłałam mu uśmiech i wróciliśmy do domu. Chwilę po naszym przyjściu przyszła Perrie.
- Ja już wychodzę - zawołał do nas Niall, pocałował mnie w policzek i wyszedł z domu.
  Siedziałyśmy z Perrie chwilę przed
telewizorem ale niedługo potem poszłyśmy do pokoju (Był to pokój kuzynek Nialla, które często do niego przyjeżdżały w wakacje). Przebrałyśmy się w pidżamy i siadłyśmy na naszych łóżkach.
- Więc jak tam z Niallem ? - niespodziewanie spytała Perrie
- A jak ma niby być ?
- Jak to jak. Widać że coś miedzy wami jest.
- Nie Perrie. Bardzo lubię Nialla ale tylko jako przyjaciela. Na razie nie chcę zaczynać nowego związku. Wciąż nie mam zaufania do facetów po tym co zrobił James.
- Nie martw się kochana. Niall jest inny. On nigdy nie pozwoli cię skrzywdzić - nagle naszą rozmowę przerwało uderzenie pioruna W tym samym czasie w całym domu zgasło światło. Perrie wzięła latarkę i zaczęłyśmy opowiadać sobie straszne historie. W pewnej chwili ktoś wybił szybę w naszym pokoju, rzucając w nią kamień. Szybko zerwałyśmy się z łóżek i podeszłyśmy do okna. Na ziemi niedaleko kamienia leżała kartka a na niej napis : "STRZEŻCIE SIĘ !!!". Ostatnie co pamiętam z tamtej nocy to krzyk Perrie. Nagle straciłam przytomność...



   Uwaga !!! Następny rozdział pojawi się jak będzie 5 komentarzy :* 

Rozdział 1

   Obudziłam się rano tęskniąc za moim kochanym. Z James'em jestem już od ponad roku. Mamy tyle wspólnych planów na przyszłość. Ślub, dom, dzieci. Niestety wszystko szlak jasny trafił bo on musiał wyjechać w delegacje na cały rok. Akurat teraz, kiedy wszystko szło tak pięknie.
   Wyjechał 2 miesiące temu a widzieliśmy się raptem raz. Nie wytrzymałam dłużej i postanowiłam go odwiedzić. Szybko zarezerwowałam pierwszy samolot do Londynu i zaczęłam się pakować. Był on już za 4 godziny więc nie marnowałam czasu.
-  Emily - zawołałam z pokoju do mojej współlokatorki - Muszę lecieć do Londynu do James'a w odwiedziny. Nie obrazisz się jak nie będzie mnie przez pewien czas ?
-  Jasne że nie. Rozumiem cię. Gdybym była na twoim miejscu zrobiłabym wszystko żeby spotkać się z moim Alanem.  -  Emily przyszła do mnie do pokoju - Pomóc ci może w czymś ?
-  Nie dzięki. Wszystko mam już gotowe.
- Pamiętaj że jak wylądujesz masz od razu do mnie zadzwonić.
- Jasne jasne - zaśmiałam się.
 Szybko się  ubrałam, chwyciłam za torby i pożegnałam z przyjaciółką. Wyszłam przed dom,a taksówka, po którą wcześniej zadzwoniłam właśnie podjechała. Wsiadłam do samochodu i za niecałe 15 min. byłam na lotnisku. Czekałam jeszcze na odprawę ale niedługo potem siedziałam już w samolocie. Lot trwał 2 godziny. Tak bardzo się nudziłam że nawet nie wiem kiedy usnęłam. Miałam piękny sen, że kiedy już wyląduje na lotnisku czeka na mnie James. Nawet nie wiem skąd wiedział, że przylatuje, ale teraz to nie miało większego znaczenia. Kiedy go tylko ujrzałam pobiegłam do niego a on wziął mnie na ręce. Zaczął się obracać ze mną wokół własnej osi i namiętnie mnie całować. Potem pojechaliśmy do jego domu i spędziliśmy fantastyczną noc. Niestety. Z mojej sielanki wyrwał mnie głos stewardessy proszący o zapięcie pasów. Gdy wyjrzałam

Szybko się przez okno zobaczyłam piękne widoki.
- Nareszcie na miejscu - pomyślałam. Chwilę potem wylądowaliśmy. Na taśmę wyjechały właśnie moje bagaże. Wzięłam je i zadzwoniłam po taksówkę.
- Hej Emily. - zadzwoniłam do przyjaciółki
- Hej Rose. Co tam ?
- Dzwonię tylko żeby powiedzieć że już doleciałam
- Cies... - Nagle połączenie się urwało. No nic pewnie nie mam zasięgu. Była już godzina 11 wieczorem. Nie miałam ochoty targać się po żadnych hotelach więc postanowiłam od razu jechać do mojego ukochanego. Na szczęście mieszkał on niedaleko lotniska. Podróż zajęła mi dosłownie chwilę. Stałam już przed jego domem. Drzwi były otwarte więc weszłam po cichu do domu. Rozglądnęłam się ale nigdzie nie było James'a. Zostawiłam torby na ziemi i poszłam na górę do jego sypialni. Drzwi były uchylone więc weszłam dalej. Ku mojemu zdziwieniu zastałam mojego chłopaka w łóżku z jakąś inną laską. Zbiegłam ze schodów trzaskając za sobą drzwiami.
- Kotku zaczekaj ! - usłyszałam głos Jamesa za moimi plecami - To nie tak jak myślisz...
- Czyli nie przespałeś się z jakąś szmatą kiedy tu byłeś ?
- Nie mów tak na nią
- I ty jej jeszcze bronisz ? Dość ! - wybiegłam przed dom
- Kotku stój - złapał mnie za rękę
- Nie dotykaj mnie ty huju jebany ! - wyrwałam się z jego uścisku i cała zapłakana pobiegłam przed siebie. Czułam się jak jakaś skończona idiotka. Nie dość że czekałam na niego tyle czasu, nie dość że przyjechałam do niego to ten dziwkarz przespał się z inną. Najgorsze jest jednak to że dla tego kutasa przyleciałam aż do Londynu. Co ja teraz zrobię ? Nie stać mnie na bilet powrotny ani w ogóle nie znam miasta. Nagle wpadłam na jakiś podejrzanych pięciu typków. Wyglądali jak jacyś gangsterzy.
- Hej maleńka - odezwał się jeden z nich do mnie - zajarasz z nami ? - byłam taka zdesperowana że oddałabym wszystko żeby móc choć na pewien czas odpłynąć.
- Jasne czemu nie - blondyn dał mi jonta a ja kilka razy się zaciągnęłam
- Jestem Niall, a to jest Harry, Zayn, Liam i Louis
- Jestem Rose
- Piękne imię. Więc co robisz sama o tej porze ? - opowiedziałam mu całą historię od początku.
- A to skurwysyn.
- Wyjąłeś mi to prosto z ust - znowu podał mi jointa a ja znowu zaczęłam się zaciągać. Pamiętam tylko że świetnie się bawiliśmy. Dalej film mi się urwał...

Bohaterowie

      BOHATEROWIE 

     

       

Rose 

Emily 

James

Niall

Harry 

Zayn 

Louis 

Liam 

Daniell