Rozdział 12

Szybko odsunęliśmy się od siebie i przez chwilę patrzeliśmy się wzajemnie.
- Muszę iść się przebrać zaraz wracam - powiedział Luke i poszedł do łazienki. W tym czasie sprawdziłam telefon a tam 20 nieodebranych połączeń od Nialla. Postanowiłam zadzwonić do niego, pewnie chodziło mu czemu się wyprowadziłam od Harrego.
- Halo! Rose dobrze że dzwonisz. Czemu nie odbierałaś? - powiedział
- Cześć! Nie słyszałam jak dzwoniłeś. A co chciałeś? - zapytałam
- Słyszałam co się stało z tobą i z Harrym. Ona naprawdę nie chciał tego powiedzieć. On po prostu był wkurzony bo nie wychodziło mu na próbie. - wytłumaczył wszystko
- Teraz mnie to nie obchodzi, niech zniknie z mojego życia - powiedziałam
- Daj mu szanse, on naprawdę nie chciał - powiedział błagalnie
- Nie wiem. Wiesz muszę kończyć. Pa - powiedziałam i wtedy Luke wszedł do pokoju
- Czekaj! Może jutro byśmy się spotkali? - zapytał
- Dobrze to może być o 14 w parku? - zapytałam
- Dobrze może być. To dobranoc - powiedział i się rozłączył. Wtedy odezwał się Luke
- Kto to był? - zapytał
- Niall dzwonił, żeby wyjaśnić to z Harrym - powiedziałam. Wiesz kładźmy się już spać co? - zapytała.
- Tak już pora - położyliśmy i przytuliliśmy się i zasnęliśmy. Następnego dnia wstałam, ale Luke już nie było w łóżku. Poszłam do łazienki załatwiłam się i wzięłam prysznic. Następnie wybrałam zestaw na dziś. Kiedy brałam rzeczy to zauważyłam kartkę leżącą na stoliku.

                         '' Kochanie musiałem wcześniej jechać na próbę.                                Mam nadzieję, że wcześnie wrócę. Luke xx''

Kiedy przeczytałam poszłam do łazienki, żeby się umalować i postanowiłam, że wyjdę na miasto coś zjeść. Kiedy już byłam gotowa wyszłam z pokoju hotelowego była godzina 11 więc poszłam do restauracji i zmówiłam sobie sałatkę z kurczakiem. Na danie nie musiałam długo czekać po 5 minutach kelner przyniósł moją sałatkę. Kiedy zaczęłam jeść ktoś się odezwał
- Cześć mogę się przysiąść bo nie ma już miejsca? - zapytała wysoka szczupła dziewczyna
- Tak jasne - powiedziałam i zaczęłam jeść i nagle znowu się odezwała
- Boże nawet się nie przedstawiłam jestem Avril a ty? - zapytała
- Jestem Rose - i podałyśmy sobie ręce. Zaczęliśmy rozmawiać o pierdołach i nagle zaczął dzwonić do mnie telefon, był to nieznany numer.
- Tak słucham?
- Dzień dobry! Jesteśmy z agencji modeling-owej. Dzwonię w sprawie pierwszej sesji. Sesja odbędzie się jutro o 9.
- Dobrze, na pewno się zjawię. Dziękuje za telefon. - powiedziałam i pan z agencji rozłączył się. Nadal nie mogę uwierzyć, że dostałam się na casting. Muszę jeszcze zadzwonić do Perrie bo ona nic nie wiem, a dzięki niej jutro mam sesje.
- Avril muszę już lecieć. Papa - powiedziałam i wyszłam z restauracji. Popatrzyłam na telefon i już była 14. Ale się zasiedziałam. Poszłam szybko do parku i zauważyłam siedzącego Nialla na ławce.
- Cześć, przepraszam, że się spóźniłam. Zasiedziałam się w restauracji. - powiedziałam zdyszana
- Cześć, nic nie szkodzi. Dobrze cię widzieć. - powiedział. Może przejdziemy się? - zaproponował
- Dobrze - powiedział i złapał mnie pod rękę. Nagle zaczął rozmowę
- Rozmawiałaś z Harrym? - zapytał
- Nie, nie mam zamiaru z nim gadać - odpowiedziałam pewnie
- Porozmawiaj z nim - prosił
- Jakby chciał porozmawiać to by przyszedł do mnie lub by błagał tak jak ty teraz, ale mu na mnie nie zależy. Nie chce mnie z nim więcej do czynienia - powiedziałam ze złością. Już nie gadajmy o Harrym, jak tam u ciebie?
- Dobrze, na próbach trochę ciężko, ale dajemy rade.
- Muszę ci coś powiedzieć - powiedziałam znienacka
- Coś się stało? - zapytał przestraszony
- Nie, nic się nie stało. Perrie przekonała mnie żebym zrobiła zdjęcie na casting do agencji modeling-owej i okazało się, że dostałam się. - powiedziałam szczęśliwa
- Gratulacje! Kiedy masz pierwszą sesję? - zapytał
- Jutro o 9. Mam nadzieję, że dobrze wypadnę - powiedziałam. Tylko musisz mi coś obiecać
- Co mam obiecać? - zapytał
- Że nikt się nie dowie, że dostałam się na casting i że w ogóle brałam udział w takim konkursie. Ty i Perrie wie o tym i ma tak zostać dobra? - powiedziałam
- Dobrze nikt się nie dowie, nawet chłopaki - odpowiedział. Chodziliśmy jeszcze z 2 godziny i rozmawialiśmy o wszystkim. Dowiedziałam się, że niedługo wyjeżdżają w trasę i jeszcze jakiś zespół.
- Wiesz robi się późno, będę już lecieć - powiedziałam smutna. W towarzystwie Nialla czułam się świetnie. Zawsze człowieka podnosi na duchu.
- Odprowadzę cię - powiedział i szliśmy w stronę hotelu, który tymczasowo nocowałam. Kiedy zniżaliśmy się do hotelu zapytałam :
- Może wejdziesz do środka? Poznasz Luke
- A nie będę przeszkadzał? - zapytał
- Nie. Luke ucieszy się - powiedziałam i poszliśmy w stronę pokoju. Kiedy otworzyłam pokój Nie mogła uwierzyć to co tam zobaczyłam. Luke siedział na kanapie i obściskiwał się z jakoś lalunią.
- Tu dupku! Jak mogłeś! -krzyczałam
- Luke? To wy się znacie - zapytał zdziwiony  Niall
- Rose, to nie tak jak myślisz - zaczął tłumaczyć się jak w filmach. Pobiegłam do drugiego pokoju i zaczęłam się pakować.
- Stary, co ty robisz? - zapytał wściekły Niall
- To nie jest tak jak wygląda - zaczął się tłumaczyć, ale Niall mu przerwał :
- Jak mogłeś tak potraktować z Rose. To cudowna dziewczyna. - powiedział zły i pomógł Rose z walizkami. Z Niallem wyszliśmy z hotelu i tam dopiero się rozkleiłam
- Jeden wyzywa mnie, drugi zdradza. Czemu akurat ja -  zaczęłam krzyczeć i wtedy blondyn przytulił mnie.
- Nawet nie mam gdzie zamieszkać - rozpaczałam
- Możesz zawsze zamieszkać u mnie - powiedział Niall.

Rozdział 11

Byłam przerażona co zobaczyłam. Było tam zdjęcie moje i Luke kiedy mnie odwoził. Zaczęłam czytać co pisze pod zdjęciem :
'' Czy nowy muzyk znalazł sobie nową dziewczynę? '', '' Co powiedzą fani jak się dowiedzą? '' i tak dalej pisali, ale już nie mogłam i wyrzuciłam tą gazetę. Poszłam to swojego pokoju i weszłam na strony plotkarskie i cała strona była zapełniona moimi i Luka zdjęciami. Weszłam na mojego TT i tam mnóstwo tweetów do mnie: '' Spadaj od Luka '', '' Luke jest nasz! '' i tak dalej, a ja szybko zamknęłam laptopa i zaczęłam płakać. Kiedy się już otrząsnęłam poszłam na dół żeby coś zjeść. Kiedy już zaczęłam robić sobie jedzenie to Harry zaczął dziwnie się na mnie patrzeć.
- Co się tak patrzysz? - powiedziałam
- Możesz mi coś wyjaśnić?! - powiedział podniesionym głosem
- Widziałeś już? - powiedziałam i uchyliłam głowę
- Co to ma znaczy? - powiedział i rzucił we mnie gazetą
- Nic nie znaczy! On tylko podwiózł mnie do domu, nic więcej! - krzyknęłam i poszłam na górę. Położyłam się na łóżku i zaczęłam gapić się w sufit i myśleć :

- Zdjęcie w gazecie, kłótnia z Harrym. Co jeszcze dzisiaj się stanie. I od tego myślenia usnęłam. Obudziłam się o 11 am. Poszłam do łazienki wzięłam prysznic i zaczęłam się malować. Później wybrałam strój na dzisiejszy dzień i poszłam na dół. Nie zastałam Harrego. Więc wyszłam się przewietrzyć i poszłam do pobliskiego parku.Gdy dotarłam na miejsce to zobaczyłam grupkę stojących dziewczyn a w środku jakiś chłopak.Przeszłam obok nich a moim oczom ukazał się Luke.Poszłam w stronę fontanny.Nagle ktoś złapał mnie za ramię a tym kims okazał się on.
- Cześć pamiętasz mnie ?- zapytał
- Tak to ty mnie odwiozłeś do domu a teraz dzięki tobie jestem sławna.
- Przepraszam nie chciałam żeby tak wyszło.Może dałabyś się zaprosić na kawę ?
- I znowu na drugi dzień bedę w gazetach ?
- Nie tym razem zaproszę cię do takiej kawiarni, że nikt nas nie pozna.To co idziemy ? - zapytał
- Ok to w drogę. 
Po 10 minutach byliśmy na miejscu.Usiedliśmy w wolnym stoliku.Podszedł do nas jakiś młody kelner.
- Co mogę państwu podać? - zapytał
- Poproszę Latte - odpowiedziałam
- Ja to samo poproszę.- powiedział Lukę i skierował swój wzrok na mnie. Gadaliśmy przez dobre pół godziny po czym Luke poszedł do łazienki. W tym samym czasie zobaczyłam że do kawiarni wchodzi Zayn. Nie podszedł do mnie. Pewnie mnie nie zauważył, na szczęście. Nie chciałam jednak ryzykować tego że zobaczy mnie z Lukiem. Wtedy w domu Harry zrobiłby mi niezłą aferę. Napisałam więc kartkę z przeprosinami dla Luke'a i wyszłam z kawiarni. Chodziłam jeszcze trochę po mieście lecz gdy zaczęło się ściemniać wróciłam do domu. Kiedy weszłam zastałam Harrego siedzącego na kanapie.
- Gdzie byłaś ?
- Przejść się na mieście...
- Kłamiesz ! - wstał z miejsca i zaczął krzyczeć
- Co ? O co ci chodzi ?
- Pytam się gdzie byłaś ?! Znowu się szlajałaś z tym swoim lalusiem ?
- Powiedziałam Ci że byłam na mieście się przejść i nie krzycz na mnie

- Zayn widział cię w kawiarni z Lukiem ! - po tych słowach Harry zaczął mnie szarpać za ręce. Do oczu napłynęły mi łzy - Wyjdź suko i nie wracaj ! - odepchnął mnie. Nie wytrzymałam i upadłam po czym z moich oczu popłynęły mi łzy.Pobiegłam do sypialni i wzięłam najpotrzebniejsze rzeczy i wybiegłam z domu. W między czasie zadzwoniłam jeszcze po taksówkę która przyjechała zaraz jak wyszłam z domu. Podałam adres Luke'a i nie długo potem stałam pod hotelem, w którym tymczasowo mieszkał. Stanęłam przed jego drzwiami i niepewnie zapukałam. Po chwili chłopak mi otworzył.
- Rose ? Co ty tu robisz ? - powiedział chłopak pełen zdziwienia
- Mogłabym przenocować u Ciebie ? - po tych słowach łzy same ze mnie wypłynęły. Gdy chłopak to zobaczył, mocno i czule mnie przytulił po czym wprowadził mnie do pokoju. Gdy się już trochę uspokoiłam opowiedziałam wszystko chłopakowi ze szczegółami a on powiedział że mogę mieszkać u niego tyle i będę chciała.
- Idę pod prysznic. Zaraz wracam - powiedział chłopak. Ja nie miałam nic ciekawego do robienia więc postanowiłam sprawdzić pocztę na laptopie. Ku mojemu zdziwieniu dostałam maila z odpowiedzią na konkurs.
- AAA ! - zaczęłam piszczeć chyba na cały hotel. Luke wybiegł z łazienki w samym ręczniku. Nie wiedział co się stało.
- Co się stało ? - powiedział przerażony chłopak
- Dostałam się rozumiesz ? Dostałam się - po tych słowach podbiegłam do chłopaka i wskoczyłam mu na ręce, a on złożył gorący pocałunek na moich ustach...


Przepraszam że taki krótki ale chciałam zakończyć ten rozdział na tym wydarzeniu. Mam nadzieję że wybaczycie :))

UWAGA CZYTELNICY BLOGA !!!

Dzisiaj po południu link do BLOGA ulegnie zmiany. Nowy link to : www.1d-fanfiction-5sos.blogspot.com
:))

Rozdział 10

Koło mnie zatrzymało się czarne Lamborghini a za odsunięta szybą siedział jakiś chłopak w okularach.
- Sorry ale zwykle nie siadam z pierwszym lepszym facetem do auta - powiedziałam do chłopaka który wyglądał dosyć znajomo
- Ty mnie nie znasz ale ja ciebie tak. Jesteś Rose prawda ?
- Skąd znasz moje imię ? - Kiedy to mówiłam zauważyłam że chłopak nerwowo się rozgląda i patrzy w lusterka.
- Jestem kumplem Harrego. Resztę opowiem ci w drodze...
- Drodze ? Dokąd ?
- Do twojego domu. Przecież mówiłem że cię podwiozę. A teraz wsiądź do samochodu albo sam cię do niego włożę - Uwierzyłam  jego słowa i zrobiłam to co kazał.
- Więc skąd znasz Harrego ? - zapytałam
- Poznaliśmy się parę tygodni temu. Przyszedł na naszą próbę
- Próbę ?
- Mojego zespołu
- Wow zawsze chciałam być w... - chłopak przerwał moją wypowiedź i przyspieszył
- Schyl się i to szybko !
- Co ? Dlaczego ?
- Jeśli nie chcesz być nachodzona przez paparazzi to lepiej zrób to co mówię - odwróciłam się i zobaczyłam dwie czarne furgonetki jadące tuż za nami. Po chwili zrobiłam to co kazał chłopak i przez resztę drogi siedziałam cicho. Musieliśmy jechać okrężną drogą więc podróż zajęła trochę dłużej niż zwykle, ale w końcu dotarliśmy na miejsce.
- Dzięki za niecodzienną podwózkę
- Nie ma sprawy. Przyzwyczajaj się.
- Co ?
- Nie nic - wysiadłam z auta chłopaka i kierowałam się w stronę domu.
- Poczekaj - zawołał do mnie chłopak i wręczył mi karteczkę - To gdybyś jeszcze potrzebowała kiedyś gdzieś jechać - powiedział i puścił do mnie oczko. Spojrzałam na kartkę :
                                                          Luke - 663542498 :)
Wtedy mi zaświtało w głowie.
- Ty jesteś Luke ! Z 5 Second Of Summer ! - powiedziałam na co chłopak tylko się zaśmiał i odjechał. W lekkim szoku podążyłam w stronę domu. Harry już wrócił. Gotował obiad w kuchni.
-Hej skarbie - przeszedł koło mnie i musnął mnie lekko ustami - Siadaj za chwilę nałożę spaghetti - Zrobiłam co powiedział lecz nadal myślałam o tym co się przed chwilą stało. Nawet nie zauważyłam kiedy przede mną stał talerz z jedzeniem.
- Wszystko gra ? - powiedział loczek z lekkim zaniepokojeniem w głosie
-Tak. Po prostu dzisiejszy dzień jest mega dziwny. Jakby to był jeden wielki sen. Najpierw ty wychodzisz z domu jakby się paliło i to bez żadnego wyjaśnienia a potem ni z tego ni z owego odwozi mnie jakiś chłopak do domu podając się za twojego kumpla. I co się okazało ? Że to Luke Hemmings z zespołu 5SOS.
- O cieszę się że go poznałaś. Miałem ci o nim wspomnieć ale jakoś nie było okazji. A co do tego rannego wyjścia to zadzwonił do mnie Louis i musiałem do niego pójść...
- Chwileczkę nie dzwonił mu żaden telefon. Po za tym był chyba rozładowany - pomyślałam ale już mu nic nie mówiłam. Nie chciałam się z nim kłócić.Uśmiechnęłam się tylko sztucznie i włożyłam talerze do zmywarki.
- Ro muszę na chwilę wyjść. Niedługo wrócę.
- Jasne nie ma sprawy - odpowiedziałam. Po tych słowach chłopak wyszedł bez słowa. Chwilę potem poszłam do siebie do pokoju i sprawdziłam swoją pocztę. Przyszedł jakiś email z zaproszeniem. Niestety nie zdążyłam go zobaczyć ponieważ ktoś zapukał do drzwi. Zeszłam na dół, odstawiłam laptopa w salonie i otworzylam drzwi. Okazało się że to Perrie przyszła w odwiedziny.
- Hej Perrie !
- Hej Ro nie przeszkadzam ?
- Jasne że nie - zaprowadziłam dziewczynę do salonu - chcesz coś do picia ?
- Może wodę - Perrie usiadła na sofie a ja przyniosłam dwie szklanki wody
- Co to ? - Zapytała dziewczyna wskazując na list którego wcześniej nie zdążyłam przeczytać
- Nie wiem nie czytałam jeszcze
- "Serdecznie zapraszamy do wzięcia udziału w internetowym konkursie na modelkę. Do wygrania profesjonalna sesja zdjęciowa " - zaczęła czytać - Ty to coś dla ciebie. Zawsze mówiłaś że chciałaś zostać modelką
- Nie co ty i tak nie mam szans
- Masz i to wielkie zresztą co ci szkodzi ? - Po przekonaniach dziewczyny w końcu zgodziłam się na udział. Szybko przeczytałyśmy zasady i chwilę potem Perrie wzięła aparat a ja poszłam się przebrać i zrobić makijaż. Wydawało nam się że nasza "sesja" nie trwała długo ale zanim się obejrzałyśmy był już późny wieczór. Niedługo potem wybrałyśmy najładniejsze zdjęcie i wraz z moim CV wysłałyśmy je na podany adres email. W końcu pożegnałam się z dziewczyną, odprowadziłam ją do drzwi i sama położyłam się do łóżka. Nawet nie wiem kiedy zasnęłam.

***

Rano obudziły mnie krzyki Harrego.
- Wyjdźcie stąd do jasnej cholery ! Zostawcie ją w spokoju ! - szybko zerwałam się z łóżka i wyglądnęłam przez okno. Zobaczyłam tłumy paparazzi przed domem i Harrego między nimi. Szybko zbiegłam na dół i chciałam wyjść przed dom ale moją uwagę przyciągnęła gazeta leżąca na stole w salonie a w niej wielki nagłówek :

"GWIAZDA ZESPOŁU LUKE HEMMINGS ZNALAZŁ SOBIE NOWĄ DZIEWCZYNĘ ! KIM JEST NIEZNAJOMA I CO DALEJ Z TEGO WYNIKNIE ?"

Rozdział 9

- O widzę, że się dobrze bawicie gołąbeczki-powiedział blondyn. Widziałem żal,smutek i ból w jego oczach.
-Coś ci nie pasuje?-zapytałem i spojrzałam na Ro,która jeszcze mocniej wtuliła się w mój tors.
-Nie pasuje mi to,że obściskujesz moją dziewczyn!-krzyknął
-Chciałaś powiedzieć byłą dziewczynę-wtrąciła się Rose i chciała wyjście,ale Niall złapał ja za nadgarstek.
-Puszczaj mnie!Nienawidzę cię!Rozumiesz!-krzyknęła, wyrwała się z uścisku i uciekła.
-Zadowolony?-zapytałem na co on się zaśmiała.
-Z czego się cieszysz Horan?Boli cię to,że ona cię już nie kocha?
Nim się obejrzałam jego pięść znalazła się na mojej twarzy.Krew leciała z mojego nosa.Wkurwiłem się i oddałam mu dwa razy mocniej na co on się przewrócił,usiadłem na niego i zacząłem okładać go pięściami.Nagle do domu weszli chłopcy i zaczęli nas oddzielać.Wyrwałem się z rąk Louisa,które podtrzymywały abym nie uderzył blondyna i ruszyłem w stronę pokoju dziewczyny.Zapukałem,usłyszałem ciche,,proszę"i wszedłem.Rose siedziała w kącie cała zapłakana,podszedłem do niej a ona od razu przytuliła się do mnie.Przeniosłem ją na łóżko a ona po kilku minutach zasnęła.
                                                              ***Oczami Rose***
Biegłam przez ciemny las,uciekałam jak najszybciej mogłam.Ktoś za mną biegł,nagle usłyszałam strzał i strasznie zabolało mnie ramię.Upadłam,krew lała się coraz bardziej.Nagle podbiegł do mnie ten gość co mnie gonił. Miał na sobie kaptur i czarne dresy a w ręku trzymał broń.
-Stęskniłaś się kochanie?-uśmiechnął się
-James to ty ?-zapytałam
Zdjął kaptur i zobaczyłam jego twarz.Kucnął nade mną.Miał blond włosy i niebieskie oczy.Jego ręka otarła mój policzek a potem musnął mnie ustami na co ja go odepchnęłam.
-Ty suko-powiedział i z całej siły uderzył mnie w twarz a potem wymierz pistolet w moja stronę.Po chwili usłyszałam strzał a po nim zapadła ciemność.
Obudziłam się byłam cała spocona i zaczęłam płakać. Obejrzałam się a obok mnie leżał Harry.
-Co się stało?-zapytał widocznie go obudziłam.
-Miałam zły sen.-powiedziałam i wtuliłam się z powrotem w loczka.
-To tylko sen.-pocałował mnie w czoło.Po kilku minutach czułam,że Harry zasnął.Oderwałam się od ramion chłopaka tak żeby go nie obudzić i ruszyłam w stronę kuchni.Zrobiłam sobie kakao i poszłam na taras.Siedziałam  tam chyba z 10 minut.Nagle dosiadł się do mnie Zayn.
-Palisz?-zapytał i wyciągnął w moją stronę papierosa.

-Jasne.-wzięłam papierosa,podpaliłam i zaciągnęłam się.
-Co cię gryzie?
-Na pewno chcesz tego słuchać?
-No czemu nie-odpowiedział
Opowiedziałam mu wszystko co się wydarzyło gdy wyszli z chłopakami.On nic nie powiedział tylko mnie przytulił.
-Może chodźmy już do środka bo zimno jest a poza tym jest 3 w nocy.-powiedział i zaśmiał się.Przytaknęłam mu i ruszyliśmy w stronę pokoi.
Rano obudziło mnie słońce. Harrego już nie było.Wstałam ubrałam się i zrobiłam lekki makijaż.Ruszyłam w stronę kuchni,w której loczek coś gotował. Usiadłam przy stole i przyglądałam się Harremu jak gotował. Nagle się odwrócił i zapytał :
- Co życzy sobie księżniczka na śniadanie?
- Może być jajecznica - odpowiedziałam
- Już się robi - powiedział i zaczął przygotowywać składniki do robienia jajecznicy. Za niecałe 5 min Harry podał mi talerz z jedzeniem.
- Smacznego - powiedział i usiadł naprzeciwko mnie i zaczął jeść. Nagle zaczął rozmowę :
- Masz jakieś plany na dzisiaj?
- Miałam iść dzisiaj do centrum handlowego - odpowiedziałam
- Ok muszę już iść coś załatwić. Niedługo wrócę - wstał i poszedł w stronę drzwi i wyszedł. To było dziwne tak nagle wyszedł. No, ale cóż, takie życie. Wstałam i zaniosłam naczynie do zlewu i umyłam. Później poszłam do pokoju szykować się do wyjścia. Zrobiłam sobie lekki makijaż i ubrałam się w biały sweterek i do tego czarne spodnie. Zeszłam na dół i zadzwoniłam po taksówkę. Taksówka miała być za 10 min więc włączyłam telewizor. Skakałam po kanałach i był jakiś program o gwiazdach i zaczęłam oglądać. Nagle pojawił się chłopak podobny do Harrego. Na początku myślałam, że to on, ale chyba przywidziało mi się. Nagle usłyszałam trąbienie i pewnie przyjechała już taksówka. Wyszłam i zamknęłam drzwi i wsiadłam to samochodu.
- Gdzie panienkę zawieść? - zapytał kierowca
- Proszę na Great Marlborough - odpowiedziałam i zaczęłam oglądać co jest za oknem. Po 10 minutach dojechaliśmy na miejsce i zapłaciłam taksówkarzowi. Weszłam do ogromnego budynku i najpierw skierowałam się do Zary później chodziłam jeszcze do innych sklepów. Po 2 godzinach postanowiłam iść do starbucksa. Kiedy szłam po kawę jakiś chłopak we mnie wszedł
- Ej uważaj - powiedziałam zła
- Przepraszam - powiedział szybko i poszedł sobie. Co za ludzie! - pomyślałam i poszłam w końcu po tą kawę. Po wypiciu jej zajrzałam do niektórych sklepów. Po 1h postanowiłam już wracać do domu. Wyszłam z budynku i wyciągnęłam telefon żeby zadzwonić po taksówkę ale ktoś się odezwał :
- Podrzucić cię? ...


Przepraszam że tak długo nie pisałam ale mam nadzieję że wybaczycie mi brak weny i przede wszystkim czasu. Od teraz rozdziały będą się pojawiały regularnie :)) 

Rozdział 8

- Jak to? Nie rozumie o czym mówisz - powiedział zdziwiony
- Wszystko sobie przypomniałam.Te słowa powiedział mi Harry tu na łące.-powiedziałam
-Ty się z nią całowałeś.Potem wpadłam na Harrego i tańczyłam.Ktoś mnie wyciągnął na dwór i uderzył w głowę.To był James on..on mnie porwał,bił i gwałcił, codziennie.Potem ta karteczka i ten samochód.-łzy zaczęły spływać po moich policzkach.
-Rose...-nie dokończył bo zaczęłam biec w stronę domu.Po 5 minutach byłam na miejscu.Rozryczałam się na dobre.Gdy weszłam usłyszałam głosy chłopaków,ale nie zwracałam na to uwagi i czym prędzej pobiegłam na górę. Słyszałam trzask drzwi wejściowych a potem ktoś dobijał się do moich drzwi.To był Niall. Zaczął krzyczeć.
-Rose błagam cię otwórz wytłumaczę Ci to !!
-Nie chcę cię znać!!-krzyknęłam.Po kilku minutach chyba się poddał.Usłyszałam rozmowy w kuchni więc zeszłam na schody żeby podsłuchać o czym gadają.
-Co ty jej zrobiłeś,że płakała ??-zapytał Liam
-Przypomniała sobie wszystko.Ten wieczór,w którym ja całowałem się z inna i to wszystko z Jamesem-powiedział i wstał.
- Wybierasz się gdzieś? - powiedział Louis
- A co cię to interesuje! Wychodzę - powiedział i trzasną drzwiami.
Poszłam do salonu i usiadłam obok Liama.Gdy wiedziałam,że go nie ma zeszłam na dół.Wzrok chłopaków padł na mnie.
-Jak się czujesz?-zapytał Harry
-Dobrze.Musze sobie jeszcze to wszystko dokładnie poukładać.Może coś obejrzymy?-zapytałam
- O to dobry pomysł. Idę szukać jakiś filmów, ale jaki chcecie gatunek? - powiedział Louis
- Horror - powiedział Zayn
- Zgadam się z Zaynem - Liam
- Nie, nie tylko nie horror - powiedziałam
- No proszę Rose, wybiorę mniej straszny, ok? - powiedział Louis
- No dobra.
- Ok to ja idę zrobić popcorn - odezwał się Harry i poszedł w stronę kuchni i po kilku minutach wrócił z popcornem i piwem.
Oglądaliśmy Horror nawet nie był taki straszny, ale pod koniec już zasypiała. Nagle obudziły mnie jakieś odgłosy. Rozejrzałam się i byłam w swoim pokoju. Jak ja się tu znalazłam? - powiedziałam sama do siebie i szłam w stronę drzwi, żeby iść do kuchni czegoś się napić. Zatrzymałam się przy schodach i podsłuchiwałam rozmowę.
- Gdzieś ty kurwa był - zapytał wściekły Louis
- Jesteś zalany w trzy dupy - powiedział Zayn
- A co cię to obchodzi! Byłem w klubie - krzykną i zaczął iść w stronę schodów
- Gdzie się wybierasz! Chodź tu! Musimy chyba o czymś porozmawiać - powiedział rozzłoszczony Liam
- O czym!? O tym jak ten skurwiel wyznawał miłość Rose !? - krzynką i wskazał ręką na Harrego. Następnie zaczął powoli iść w stronę swojego pokoju, a ja szybko pobiegłam do swojego pokoju, żeby mnie nie zauważył.

                                            *** Oczami Harrego ***

- O czym mówi Niall, możesz nam to wyjaśnić? - spytał zdziwiony Louis
- Co mam wyjaśniać. Zakochałem się w Rose i tyle - powiedziałem bez emocji
- Ale Harry czy naprawdę ją kochasz? - zapytał Liam
- No tak - odpowiedziałem
- Ale chyba pamiętasz swoje poprzednie związki, nie chcę żeby Rose cierpiała tak jak inne dziewczyny. - powiedział Liam
-Tak wiem,ale Rose jest inna.Na prawdę mi na niej zależy.Wiem jaki byłem i chce się zmienić dla niej.-powiedziałem.
Chłopaki nie patrzyli się już na mnie,ale odwrócili się w stronę drzwi,w których stała Ro.

-No to zostawimy was samych.Chodźcie chłopaki!!-krzyknął Liam.
Ona nie patrząc na mnie,poszła i usiadła na kanapę.Usiadłem koło niej.Po chwili spojrzała na mnie swoimi pięknymi oczami.
-Czy ty mówiłeś to na prawdę,że chcesz się zmienić dla mnie?-przerwała cisze
-Tak.Kocham Cię......-powiedziałem i złożyłem pocałunek na jej ustach.Po kilku minutach atmosfera się rozluźniła. Zaczęliśmy oglądać komedie i śmiać się z byle czego.Rose przyniosła dwa drinki,
-Chcesz?-zapytała
-Nie dzięki.
-Ok to ja wypije,więcej dla mnie.-uśmiechnęła się i zaczęła pić swojego drinka.
-Porobimy sobie zdjęcia?Proszę......-powiedziała
-Dobra.Wygrałaś.-ona nie zwracając na to,że jeszcze mówiłem pobiegła na góry po aparat.Zrobiliśmy kilka fajny zdjęć.Popatrzyłem się w stronę Ro.Leżała na kanapie przykryta kocem,ale nagle drzwi od domu otworzyły się z hukiem. Na co przerażona dziewczyna usiadła.Podbiegłem do niej i ją przytuliłem.Do salonu jak niby nigdy nic wszedł pijany Niall.

Rozdział 7

Siedziałem na korytarzu zamartwiałem się co jeśli jak Rose umrze? Nie, nie mogę tak myśleć, na pewno ją uratują. Czekałem z Harrym na informacje od lekarza. Kilka minut później z sali Ro wyszedł lekarz i miał spuszczoną głowę.

- Przykro mi, ale pańska dziewczyna będzie żyła jeszcze długo pięknych lat. - powiedział z uśmiechem na twarzy.

Na słowa ''przykro mi'' serce mi stanęło, ale na dalsze zaczęło bić szybciej.
- Kiedy możemy do niej zajrzeć? - powiedziałem
- Możecie państwo teraz wejść, ale nie za długo bo pani Sibley musi dużo odpoczywać i nie może się denerwować. - powiedział i odszedł
- Szybko weszliśmy do sali i zobaczyliśmy Rose, która leżała podłączona do rożnych aparatur. Podszedłem do łóżka i pocałowałem ją w czoło. Wyglądała okropnie była cała blada i wyczerpana. Siadłem na krześle, które leżało obok łóżka, złapałem ją za rękę i zacząłem ją przepraszać, bo to wszystko była moja wina.   Gdy trzymałem ją za rękę poczułem lekkie ruchy jej palców co oznaczało, że zaczęła się budzić.
Wyrwała swoją dłoń z mojego uścisku i zaczęła nerwowo poruszać się w łóżku.Po chwili przerwałem cisze.
-Rose.Kochanie...-powiedziałem , ale ona popatrzyła na mnie ze strachem w oczach.
-Dlaczego tu jestem ?-zapytała nieśmiało
-Miałaś wypadek,potrącił cię samochód. Nic nie pamiętasz ?
-Nie. Mógł byś mi przynieś coś do picia ?
- Harry poszedł byś po wodę ?-powiedziałem do przyjaciela.
- Jasne... - odparł z niechęcią loczek.

                                                             ***Oczami Nialla***
Harry wyszedł a ja zostałem sam z Rose. Podszedłem do niej i popatrzyłem w jej piękne błękitne oczy ,które wpatrywały się we mnie.Usiadłem na krześle chciałem złapać ją za rękę,ale ona zabrała ją za nim zdążyłem ją złapać.
-Kim jesteś?-zapytała
-To ja Niall. Twój chłopak ..-powiedziałem niepewnie.Spojrzała na mnie i zobaczyłem na jej buzi mały uśmieszek.
-Możesz mi powiedzieć jak się poznaliśmy?
-Opowiem ci wszystko jak trochę odpoczniesz.Ok?
-Dobrze.
-A teraz śpij. Harry zaraz przyniesie ci coś do picia.-uśmiechnąłem się i pocałowałem ją w czoło.Złapałem ją za rękę i siedziałem przy niej aż zasnęła.

Po kilku minutach wszedł Harry. Popatrzył na mnie i położył wodę na szafce obok łóżka.
-Możemy pogadać ?-zapytał
Przytaknąłem i wyszliśmy.
-Jedź do domu i odśwież się a ja z nią posiedzę. Widzę że jesteś zmęczony -zacząłem
-Nie ja nie mogę jej zostawić.
-Jedź.Ja przy niej posiedzę.A potem się zamienimy ok?
-Dobra.-powiedział,poszedł pocałować Rose w czoło i zniknął.
 Wszedłem do sali i zająłem miejsce z powrotem obok niej.Przyglądałem się bardzo uważnie.Jej twarz była blada,miała siniaka na policzku i bandaż na głowie.Włosy były związane w warkocza.Patrzyłem się jeszcze przez chwile,ale poczułem że moje powieki robią się ciężkie.Nim się obejrzałem,zasnąłem obok niej.Obudziłem się i zauważyłem,że Rose już nie śpi i patrzy się na mnie niepewnie.
-Coś się stało?-zapytałem
-Nie... Po prostu ja czegoś nie rozumiem.
-Co takiego ?
-No bo skoro Niall to mój chłopak to kim ty dla mnie jesteś ? - Po tych słowach myślałem że jeśli tylko spotkam Nialla to rozwalę mu łeb o ścianę. Po tym co zrobił Ro miał szczelność wykorzystać to że straciła pamięć.
-Ja... Jestem twoim przyjacielem.-powiedziałem ze smutkiem w oczach.
-Coś się stało ? Powiedziałam coś nie tak ? Nagle zrobiłeś się bardzo smutny
- Nie nic. Po prostu się martwię o ciebie
-Dziękuje,że przy mnie jesteś.-powiedziała i pocałowała mnie w policzek.
Uśmiechnąłem się i przytuliłem się do niej.Po kilku minutach do sali wszedł Niall.
-Cześć.-powiedział
-Hej -powiedziała Ro.
- Niall możemy pogadać ?
- Jasne o co chodzi ?
- Wolałbym w cztery oczy jeśli pozwolisz. - mówiąc te słowa zwróciłem się do Rose a ona skinęła głową z uśmiechem. Wyszliśmy z sali a ja od razu rzuciłem się na blondyna z pięściami.
- Co ty nagadałeś Rose ?
- Stary uspokój się o co ci chodzi?
- O to że powiedziałeś jej że jesteś jej chłopakiem. Co najpierw macasz inne dziewczyny a teraz co ?
- Dobra skończ. Ty też nie jesteś w cale taki święty. Przeskakujesz z dziewczyn jak z kwiatka na kwiatek ? - po tych słowach nie wytrzymałem i z całej siły uderzyłem Nialla z liścia. Niestety zobaczyła to pielęgniarka i bez zastanowienia wezwała ochronę. Kiedy Niall wszedł do Ro ja musiałem się tłumaczyć że tylko poniosły mnie nerwy. Niestety to nic nie dało i ochroniarz kazał mi opuścić szpital. Wychodząc zobaczyłem tylko Nialla siedzącego koło uśmiechającej się Rose. Wiedziałem wtedy że ona jest naprawdę szczęśliwa.

-Jadę się odświeżyć.Przyjadę później teraz posiedzi z tobą Niall-powiedziałem,pocałowałem ją w policzek i wyszedłem z sali.
                                                          ***Oczami Rose***
- Co ci się stało - powiedziałam widząc całego poobijanego Nialla.
- Nic. uderzyłem się. - wydawało mi się to mało wiarygodne ale nie chciałam wnikać w to co się stało
-Gdzie jest Harry? - Spytałam Nialla widząc że wszedł do sali bez loczka.
- Pojechał do domu się odświeżyć. Powiedział że później przyjedzie. Teraz ja z tobą posiedzę - powiedział blondyn po czym pocałował mnie w policzek i usiadł na krześle obok.
Zostałam z nim sama. Siedziałam i przyglądałam mu się uważnie. Jego włosy były ładnie ułożone,miał niebieskie oczy i uśmiech na twarz.Ubrany był w białą koszulkę z jakimś nadrukiem,dżinsy i białe adidasy.
Nagle do sali wszedł lekarz i przerwał ciszę.
-Jak się dzisiaj czujemy pani Sibley-zapytał
-Całkiem nieźle
-To bardzo dobrze.Za niecały tydzień będzie pani mogła opuścić szpital.A teraz niech  pani odpoczywa.-powiedział i wyszedł sali tak szybko jak się pojawił.
-Niall mam pytanie
-Jakie ?
- Ile my już razem jesteśmy ?
- Kilka miesięcy
- Aha. A opowiedział byś mi coś o mnie ?
-A co chcesz wiedzieć?
-Gdzie mieszkam ?
-U mnie-powiedział i się uśmiechnął.
-To fajnie.A jak się poznaliśmy?
Opowiedział mi wszystko co się działo przez te kilka miesięcy.Z tego co mówił mam bardzo ciekawe i pełne przygód życie. Rozmawialiśmy jeszcze przez godzinę a ja poczułam się senna.Po kilku minutach zasnęłam.

                               ***Tydzień później***
Dziś wychodzę ze szpitala.Jeszcze nie odzyskałam pamięci,wiem tyle ile chłopaki mi opowiedzieli.Jest 14.50 chłopaki zaraz po mnie przyjadą.Lekarz przyniósł mi już wypis.Weszła do łazienki,przebrałam się i zrobiłam lekki makijaż.Na szczęście siniaki już zniknęły.Wyszłam z łazienki a na moim łóżku siedzieli Niall i Harry pocałowałam się z Niallem a z Harrym przytuliłam i wreszcie wyszliśmy ze szpitala.Po 10 minutach byliśmy już pod domem blondyna.Gdy weszliśmy do niego usłyszałam jakieś głosy z salonu.Ruszałam w tamtą stronę a moim oczom ukazali się Liam,Louis,Zayn,Perrie,Eleanor i Daniell byli u mnie w szpitalu kilka razy.Wszyscy podeszli do mnie i zaczęli mnie przytulać. Jednak Daniell robiła to niechętnie. Nie wiedziałam o co jej chodzi. Dołączyli do nas również Niall i Harry.Potem wszyscy usiedliśmy w salonie.Siedziałam między Niallem a Louisem. Zaczęliśmy rozmawiać i śmiać się z byle czego.
-Może obejrzymy jakiś film?-zaproponowałam
-Super,ale jaki?-zapytała Perrie.
-Komedie-romantyczną!-krzyknęła Daniell
-Nie!-chłopaki powiedzieli chórem.
-Horror-krzyknął Louis.
-Może być.-powiedziałam.
Niall włączył film i wrócił na miejsce.Przytuliłam się do niego.Cały czas czułam Harrego wzrok na mnie,ale nie zwracałam na to zbytnio uwagi.Poczułam się zmęczona i nawet nie wiem kiedy usnęłam w obięciach blondyna. Gdy się obudziłam leżałam już w swoim łóżku. Pewnie Niall mnie tu przyniósł. Wstałam, poszłam do łazienki i zrobiłam lekki makijaż. Gdy wyszłam w zobaczyłam Nialla siedzącego na moim łóżku.
- Co ty tu robisz ? - zapytałam
- Podziwiam cię - odparł z uśmiechem - Uwielbiam jak się czerwienisz - podszedł do mnie a ja się w niego wtuliłam. Na jego policzku nadal był wielki siniak.
- Pokaż mi ten policzek. Wygląda on strasznie.
- Co poradzę - blondyn odparł z bezradnością.
- Poczekaj chwilę - usiadł na łóżku a ja pobiegłam po kosmetyki do łazienki
- Chcesz mi zrobić makijaż ? - powiedział gdy tylko wyszłam z łazienki.
- Nie bój się. Ukryję tylko tego siniaka.
- Niech ci będzie - zaczęłam robić makijaż cały czas rozmawiając z chłopakiem.
- Jesteś niesamowita - powiedział Niall gdy zobaczył się w lustrze i pocałował mnie w policzek - Co ty na to żebyśmy poszli na piknik ?
- Jasne czemu nie. Poczekaj tylko się ubiorę i możemy iść.
Włożyłam pierwsze lepsze ciuchy z szafy i poszłam do blondyna który czekał przed domem z koszykiem pełnym jedzenia. Dotarliśmy na łąkę, która była niedaleko naszego domu. Wydawało mi się że kiedyś już tu byłam. Rozłożyliśmy koc na trawie i zajadaliśmy przekąski, które przygotował Niall. Nagle chłopak przerwał ciszę.
- Kocham cię wiesz ? - powiedział
- Ja też cię kocham - powiedziałam niepewnie bo tak naprawdę nie wiedziałam co do niego czuję.
- Od początku kiedy pierwszy raz cię zobaczyłem zauroczyłem się w tobie... - po tych słowach wszytko sobie przypomniałam. Całe moje życie przeleciało mi przed oczami. 
- Ale to nie byłeś ty...
- O czym ty mówisz ? 
- Te słowa powiedział Harry... 

Rozdział 6

                                    ***Oczami Harrego***
Nim się obejrzałem Rose leżała na ziemi, cała we krwi. Podbiegłem do niej i zacząłem do niej mówić, żeby nie zamykała oczu. Wziąłem szybko telefon i zadzwoniłem po karetkę. w tym czasie Niall podbiegł i zaczął tulić Rose. Po 5 minutach przyjechała karetka i zabrała ją do szpitala. Szybko wsiadłem z blondynem do samochodu i pojechaliśmy do szpitala. Po pewnej chwili Niall przerwał ciszę.
- To wszystko twoja wina, jakbyś ja pilnował to by się nic nie stało! - krzyknął
- Gdybyś  nie obściskiwał z tą dziunia w klubie...
- Byłem w tedy pijany i ona się na mnie rzuciła
-Taa na pewno, nie wciskaj mi takich kitów. - krzyknąłem
- Ja nie chciałem tego zrobić. Ja kocham Rose - powiedział
- Ja też ją kocham. - powiedziałem pod nosem
- Co mówiłeś?
- Nic, nic coś ci się przesłyszało. Już jesteśmy - powiedziałem i zaparkowałem samochód, po czym wybiegłem z niego.
-Gdzie leży Rose Sibley ? - powiedziałem i wtedy dobiegł do mnie blondyn.
- Czy pan jest z rodziny ? - zapytała pielęgniarka
- Jestem jej chłopakiem - krzyknął za moich pleców Niall
- Zaraz sprawdzę, proszę chwile poczekać. - powiedziała i odeszła
Po kilku minutach wróciła.
- Pani Rose jest w tej chwili operowana
- Czemu jest operowana ? - spytałem
- Nie jestem w stanie tego powiedzieć, przyjdzie lekarz to państwu powie. - powiedziała i odeszła
- A gdzie możemy znaleźć lekarza ? - krzyknął Niall
- W tej chwili operuje, blok operacyj znajduję się 4 piętrze.
Udaliśmy się z Niallem w kierunku windy i nie zamieniliśmy żadnego słowa. Od razu znaleźliśmy blok operacyjny i czekaliśmy na koniec operacji.
                               ***Kilka godzin później***
Z bloku wyszedł lekarz i podbiegliśmy do niego.
- Co z nią ? - powiedział Niall
- Czy państwo są z rodziny ? - zapytał lekarz
- Nie, ale jestem jej chłopakiem - powiedział blondyn
-Byłeś jej chłopakiem !-powiedziałem ciszej
-Pani Rose miała duże obrażenia wewnętrzne.Operacja była bardzo skomplikowana, ale się udała.Pani Sibley miała również wstrząśnienie mózgu. Teraz niestety jest w śpiączce i nie wiadomo kiedy się obudzi, ale robimy co w naszej mocy. Pani Sibley leży w sali numer 203. - powiedział i odszedł
Pobiegliśmy do wskazanej sali i zobaczyliśmy bezbronną Rose. Wyjąłem telefon i wybrałem numer do Zayna.
-Halo-usłyszałem głos przyjaciela.
-Zayn jesteśmy w szpitalu Rose potrącił samochód. Jest w śpiączce i nie wiadomo kiedy się wybudzi.Przyjedź jeśli możesz-powiedziałem
-Okej zadzwonię do chłopaków i będziemy za 15 minut.-powiedział i się rozłączył.
Po kilku minutach przyjechał Zayn z chłopakami.Nagle odezwał się Liam.
-Co się stało ?-zapytał
Opowiedziałem im całą przygodę od początku.
-A kto był w tym samochodzie ?-zapytał Louis
- Nie wiem nie jestem pewien ,ale się domyślam,że mógł być to były chłopak Rose,James.
-Znajdę go i zabije! powiedział Niall
Pogadaliśmy jeszcze z chłopakami i po 20 min zostaliśmy sami z Niallem.
                                ***Oczami Nialla***
-Możesz iść do domu ja z nią zostanę-powiedział Harry
-Nie dziękuje poczekam z tobą -powiedziałem.
Po kilku minutach doszedł do nas lekarz i powiedział.
-Mam wyniki badań pani Sidley. Wynika z nich,że pana dziewczyna była gwałcona
-Jak to ?-zapytał Niall
-Przykro mi -powiedział po czym odszedł.
-To wszystko przeze mnie -powiedziałem z bólem w glosie
-Nie stary to tez moja wina nie powinienem jej zostawiać samej -powiedział loczek.

Po godzinie zasnąłem na krześle.Kiedy się obudziłem Harry siedział obok łóżka Rose i trzymał ją za rękę.Wszedłem do sali i popatrzyłem się na blada Rose
- Długo tu siedzisz ?-spytałem Harrego
-Jakąś godzinę temu lekarz pozwolił mi wejść.Nie chciałem cię budzić,bo wiedziałem, że jesteś zmęczony tą całą sytuacją.-powiedział
-Dobra jak chcesz to jedź do domu i się wyśpij ja z nią teraz zostanę.
Wstał ,podszedł do Rose i pocałował ją w czoło.Po czym zniknął z sali.
Zmienialiśmy się z chłopakami przez kilka dni.

                                 ***Tydzień później***
Siedziałem dzisiaj razem z Harrym w szpitalu.Byliśmy u niej w sali gdy nagle, poczułem jak rusza ręką i zaczyna otwierać oczy.Nagle przerwałem cisze.
-Skarbie nareszcie się obudziłaś - powiedziałem
-Kim wy jesteście?-zapytała
- Nie pamiętasz nas?-zapytał Harry
-Nie-powiedziała a ja szybko pobiegłem do lekarza.
Znalazłam go i poszedł ze mną dol sali Ro.
-Panie doktorze ona nic nie pamięta odezwał się loczek
-Przy wstrząśnieniu mózgu zdarza się amnezja.
-Czyli ona nic nie pamięta?-zapytałem
-Tak,ale mogą państwo pokazywać jej różne zdjęcia, filmy i opowiadać jej historie.Wtedy możliwe, że odzyska pamięć.
-Dobrze panie Hale-powiedziałem
-Teraz proszę opuścić salę, będziemy jej robić badania.
Wyszliśmy z sali i nagle usłyszeliśmy krzyk lekarza, który wydobywał się z sali Rose.
Patrzyliśmy się przez z szybę i zobaczyliśmy jak lekarz reanimuję Rose. Wbiegłem przerażony do sali.
-Co się dzieję ?- krzyczałem
-Weźcie go z sali.Szybko!- krzyknął lekarz do pielęgniarki.
Z siłą wyrzucili mnie z sali, zacząłem mocno płakać i przytuliłem się do przyjaciela, który również rozpaczał.

_________________________________________________________________________________

Jeśli przeczytacie zostawcie komentarz ;) Następny rozdział pojawi się jak będą 3 komentarze :) 

Rozdział 5

     Stał tam i obściskiwał się z jakąś lalunią. Miałam ochotę podejść tam do niego i z całej siły uderzyć go w twarz. Jednak smutek i ból jaki w tym momencie czułam nie pozwolił mi tego zrobić. Po prostu się rozpłakałam i pobiegłam między ludźmi w kierunku wyjścia. Widziałam że Niall biegnie za mną. Chciałam jak najszybciej uciec z tego klubu. Wpadłam jednak na Harrego.

                                                     ***Oczami Harrego***

Rose wpadła nagle na mnie cała zapłakana. Zdążyła opowiedzieć mi całą historię gdy nagle podbiegł do nas blondyn.
- Ro to nie tak jak myślisz
- Zostaw mnie Niall - powiedziała z żalem w głosie
-  Ro ale ja...
- Odejdź nie słyszałeś co do Ciebie powiedziała ?! - przerwałem mu w pół zdania po czym odeszliśmy usiąść.

                                           *** Oczami Rose ***

Po pewnej chwili Harry wyciągnął mnie na parkiet. Na początku nie chętnie tańczyłam,ale później się już rozkręciłam.
- Za chwilę wracam - powiedział Harry po czym zniknął wśród tłumu ludzi. Ja w tym czasie tańczyłam sama. Długo nie musiałam czekać a Harry znowu przyszedł. Zdziwiłam się że wrócił tak szybko. Stał za mną i zakrył mi oczy ręką.
- Chodź ze mną - szepnął mi na ucho. Jego głos był inny niż zwykle, bardziej męski. Sądziłam że to dlatego że dopiero co zapalił ale bardzo się tym nie przejmowałam. Wyszliśmy na dwór. Kiedy zdjął ręce z moich oczu zobaczyłam James'a. Byłam przerażona.  Zaczęłam uciekać ,ale poczułam uderzenie i straciłam przytomność.

                                           *** Oczami Harrego ***

Wyszedłem na zewnątrz bo dzwonił mi telefon. Był to Zayn który wraz z Perrie wcześniej wyszedł z imprezy.
- Siema stary - odezwał się mulat
- No siema co tam ?
- Dzwonie do Ciebie bo nie moę się dodzwonić do Nialla. Chodzi o James'a.
- Co z nim ?
- Wie gdzie mieszka Rose i za wszelką cenę chce ją uprowadzić.
- Co kurwa ? - wykrzyczałem wręcz te słowa do przyjaciela - Muszę kończyć. Cześć. - Rzuciłem telefon do kieszeni i szybko pobiegłem do środka. Wszędzie szukałem Rose ale nigdzie jej nie mogłem znaleźć. Biegałem jak głupi po całym klubie gdy w końcu podbiegłem do baru.
- Przepraszam czy widział pan tą dziewczynę, która ze mną tu niedawno była ?
- Tak. Wyszła przed chwilą tylnym wyjściem z jakimś gościem.
- James - pomyślałem po czym czym prędzej wybiegłem na zewnątrz. Nie było po nich ani śladu.
_________________________________________________________________________________
Do : Zayn
Skołuj mi szybko namiary na James'a. Ro zniknęła...
_________________________________________________________________________________

Wszedłem z powrotem do środka i usiadłem koło baru, nerwowo co chwilę spoglądając na telefon. Nagle podszedł do mnie Niall.
- Gdzie jest Rose ? - zapytał
- Nie wiem...
- Jak to nie wiesz ? - jego ton głosu znacznie się zmienił
- Po prostu nie wiem. James ją znalazł
- Frajerze jak mogłeś ją zostawić samą ?!
- Zamknij mordę. Ty też się nie wykazałeś ! - Nagle naszą kłótnie przerwa dzwonek smsa.
_________________________________________________________________________________
Od : Zayn
Jak mogłeś do tego dopuścić ? Szukaj jej na razie po całym mieście a ja skombinuje jej dokładny adres.
_________________________________________________________________________________
Do : Zayn
Dzięki wielkie stary. Wytłumaczę ci resztę jak to wszystko już się skończy.
_________________________________________________________________________________

Szybko ruszyłem w stronę samochodu. Zatrzymał mnie jednak głos blondyna
- Dokąd idziesz ? - odezwał się Niall
- Odnaleźć Ro
- Idę z tobą - Nic się nie odezwałem tylko przewróciłem oczami. Wsiedliśmy do samochodu i z piskiem opon odjechaliśmy.

                                             *** Oczami Rose ***

     Ocknęłam się w nocy w jakiejś piwnicy. Byłam obolała,ale też przerażona. Było ciemno. Z trudem wyciągnęłam telefon. Nie miałam tam w ogóle zasięgu ale chociaż mogłam ujrzeć co znajduję się w pomieszczeniu. Zobaczyłam okno. Podeszłam bliżej. Próbowałam go wybić ale byłby to zły pomysł. James od razu by tu przybiegł, za nim ja zdążyłabym uciec. Po za tym i tak nie miałam siły by go wybić. Zsunęłam się z ściany i zaczęłam płakać. "Dlaczego to spotkało akurat mnie?". To pytanie nie dawało mi spokoju. Nagle usłyszałam tupanie nade mną. Wiedziałam już że to James i że ja znajduję się w piwnicy pod jego "pracownią". Chwilę później drzwi się otworzyły a w nich stał James. Podszedł do mnie bez słowa i z całej siły uderzył mnie w twarz tak, że aż mnie odrzuciło.
- Jeszcze raz coś usłyszę a inaczej się to skończy.
     Po tych słowach wyszedł. Światło, które wpadało przez chwilę gdy otworzył drzwi pozwoliło ujrzeć mi materac po drugiej stronie. Przeczołgałam się na niego i w mgnieniu oka usnęłam. Śnił mi się koszmar. Zaczęłam krzyczeć. Nie mogłam się jednak obudzić. Wybudził mnie jednak wpadający jak burza do pomieszczenia James.
- Co to ma kurwa znaczyć ? Kazałem ci siedzieć cicho ! - Zaczął się drzeć brunet
- Ja... nie chciałam...
- Nie obchodzi mnie suko co chciałaś. Koniec z tym. - Chwilę po tym zaczął mnie gwałcić.

       -*-

     Od kilku dni siedziałam już w tej piwnicy. Za każdym razem gdy wydobyłam z siebie choćby cichutki dźwięk, James przychodził do mnie i to robił. Czułam obrzydzenie do swojego ciała.

                                                                            *** Oczami Harrego ***

      Całymi dniami jeździliśmy po mieście w poszukiwaniu Rose. Gdy traciliśmy już nadzieje nagle przyszedł mi sms. Był on od Zayna. Podał mi dokładny adres gdzie więziona była Ro. Szybko znaleźliśmy się już na miejscu. Poczekaliśmy aż Jamesa nie będzie w domu. Zrobiło już się ciemno. Gdy odjechał rzuciliśmy kamieniem w okno pomieszczenia w którym była Ro.

                                     *** Oczami Rose ***

    Gdy cała zapłakana siedziałam na materacu nagle przez okno, które rozbryzgało się na tysiąc kawałków wpadł kamień a na nim nalepiona była kartka. Za pomocą telefonu zdążyłam z niej otczytać : RO TO JA HARRY. CZEKAM PRZED WEJŚCIEM. UCIEKAJ !!! Bez zastanowienia uciekłam przez okno. Nie wiedziałam w którą stronę mam biec. Wybiegłam na ulicę

                                                                           *** Oczami Harrego ***

    Nie całą minutę po tym jak rzuciłem kamieniem w okno zobaczyłem Ro wyskakującą przez okno.
- Patrz Niall to Ro. Co ona robi ? - Zapytałem przyjaciela widząc że dziewczyna biegnie w przeciwnym do nas kierunku.
-  Hazz biegnij za nią.
Drugi raz nie musiał powtarzać. Szybko wybiegłem z samochodu i ruszyłem w jej kierunku. Niestety było już za późno. Nim zdążyłem do niej dobiec zauważyłem auto pędzące w jej stronę.

Rozdział 4

    Zerwałam się z kanapy i pobiegłam zapłakana do łazienki. Patrzyłam w lustro i wciąż nie mogłam uwierzyć w to co się przed chwilą stało. Zsunęłam się po płytkach na podłogę i obwiniałam się o śmierć najlepszej przyjaciółki. Nagle rozległo się pukanie do drzwi.
- Rose otwórz to ja Niall.
- Zostaw mnie ! Chce być sama !
Jeszcze przez 5 min Niall dobijał się do mnie po czym odpuścił. Po paru minutach wyszłam z łazienki. Ku mojemu zdziwieniu blondyn nadal tam siedział.
- Rose ... - powiedział ze smutkiem na twarzy
W jego głosie było coś co doprowadziło, że się rozkleiłam. Rzuciłam się w jego objęcia i zaczęłam płakać.
Brakowało mi takiej bliskości odkąd zerwałam z James'em.
- Spokojnie, wszystko będzie dobrze, chodź zejdziemy do przyjaciół  - powiedział z troską
- Nie, idź sam a ja pójdę się położyć.
- Dobrze - odpowiedział, po czym pocałował mnie w czoło i poszedł
Weszłam do mojego pokoju i rzuciłam się na łóżko. Nawet nie wiem kiedy zasnęłam. Obudził mnie dźwięk z telefonu. Gdy sprawdziłam telefon okazało się, że było to przypomnienie o jutrzejszych urodzinach Emi. Ta wiadomość kompletnie mnie dobiła. Nie miałam nawet siły iść się umyć. Zaczęłam płakać, a po pewnym czasie zasnęłam. O godzinie 11 obudził mnie dzwonek od telefonu. Spojrzałam na ekran i był to James. Przez chwilę wahałam czy odebrać, ale w końcu to zrobiłam.
- Rose proszę wybacz mi
- Chyba sobie ze mnie kpisz - odparłam
- Dobrze w takim razie tak sobie ze mną pogrywasz ? Znajdę cię niezależnie od tego gdzie jesteś ! Dopadnę cię i zabiję zdziro !
Po tych słowach się rozłączyłam i rzuciłam telefon w kąt. Przez chwilę naprawdę się go przestraszyłam. Nagle do pokoju wszedł Niall, który zobaczył moją przerażoną twarz.
- Witaj... CO SIĘ STAŁO ?  - powiedział także przerażony. Szybko do mnie podbiegł a ja wtuliłam się w jego tors.
- Dzwonił do mnie James i mi groził.
- Co ten dupek od ciebie chciał ?
- Chciał żebym mu wybaczyła a ja go wyśmiałam. Groził mi że mnie zabije - Nagle wpadłam w histerię.
- Nie martw się nie dam cię skrzywdzić jasne ?
- Dziękuję ci Niall za wszystko co dla mnie robisz.
- Nie masz za co dziękować zawsze będę przy tobie. Idziemy na dół coś zjeść ?
- Ty już zejdź ja pójdę się ogarnąć i do ciebie zejdę - Za nim się oglądnęłam jego już nie było w pokoju.
Wzięłam ciuchy z szafy i poszłam do łazienki. Gdy byłam już gotowa weszłam do pokoju. Wystraszyłam się gdy zobaczyłam loczka siedzącego na moim łóżku.
- Co ty tu robisz ?
- Drzwi były otwarte więc postanowiłem wejść. Mogę z tobą pogadać o ważnej sprawie ?
- Jasne. O co chodzi?
- Ale nie tutaj. Możemy się przejść ?
- Dobrze. Czekaj na mnie przed domem. Zejdę za 2 min.
- Spoko.
Poszłam jeszcze się umalować i zeszłam do kuchni. Oznajmiłam Niallowi że wychodzę, po czym dołączyłam do Harrego. Poszliśmy na łąkę i usiedliśmy na trawie.
- A więc o czym chciałeś porozmawiać ?
- Muszę ci coś powiedzieć bardzo ważnego
- Harry nie strasz mnie mów o co chodzi.
- Od początku kiedy pierwszy raz cię zobaczyłem zauroczyłem się w tobie. Nie chciałem ci tego powiedzieć bo wiedziałem że i tak już się nie spotkamy. Ale nie sądziłem że zamieszkasz u Nialla.
- Harry... ja... nie wiem co powiedzieć. Ja nie czuję tego samego do ciebie. Kocham Nialla. Przepraszam.
- Wiem Ro ja wszystko rozumiem. Niall jest moim kumplem nie odbiję mu dziewczyny.
Rozmawialiśmy jeszcze chwilę z Harrym po czym wróciliśmy do domu.

        *** Kilka miesięcy później ***

Od jakiegoś czasu bardzo zaprzyjaźniłam się z chłopakami a w szczególności z Harrym, a od dwóch miesięcy jestem z Niallem  Dzisiaj mieliśmy wyjść całą paczką na imprezę do klubu.

- Rose schodzisz ? - zawołał Nial
- Tak tak już idę - odpowiedziałam po czym wyszłam razem z chłopakami z domu.  
Po 10 min byliśmy już w klubie. Każdy poszedł w stronę baru a ja wraz z Niallem udaliśmy się na parkiet.

                      -*-

Chłopaki byli już nieźle podpici. Cały czas tańczyłam tylko z Niallem.          

- Pójdę się przewietrzyć - powiedziałam do chłopaka.
- Jasne poczekam - powiedział i poszedł w stronę baru.                        
Gdy wróciłam zobaczyłam coś co złamało mi serce...                                                                                                                                                                                                          


_______________________________________________________________________________

Przepraszam za tak długą przerwę ale brak czasu i weny nie pozwolił mi pisać. Obiecuję że od dzisiaj będę systematyczna. 

Rozdział 3

                      ***Oczami Nialla***

Wróciliśmy nad ranem.Po cichu wraz z Zaynem weszliśmy do domu,żeby nie budzić dziewczyn.Gdy weszliśmy zauważyłem straszny bałagan. Obszedłem wszystkie pokoje,dziewczyny dopiero znalazłem w pokoju moich kuzynek. Leżały na ziemi,a skrawki szkła leżały na podłodze.Nagle ocknęła się Perrie.
- Zayn !!-krzyknęła i wtuliła się w jego tors.
-Co się stało ????-zapytałem.
Opowiedziała mi wszystko po kolei.Zamarłem kiedy powiedziała mi, że Rose jest ranna. Wziąłem ją na ręce i położyłem na łóżku.
-Chodźmy do kuchni żeby jej nie obudzić -powiedziała Perrie.

                      ***Oczami Rose***

Obudziłam się ze strasznym bólem głowy.Wstałam i rozglądnęłam się po pokoju.Nigdzie nie było Perrie, więc zeszłam na dół.Nie zauważyłam,że na schodach coś leżało.Nim się obejrzałam byłam na dole,leżąc i zwijając się z bólu.Nagle wparował Niall,Zayn i Perrie trzymająca mulata z rękę.
-Rose!!-blondyn rzucił się w moja stronę.
-Co się stało ?-zapytała przerażona dziewczyna.
-Coś leżało na schodach,nie za uwarzyłam,spadłam z góry i strasznie boli mnie noga.-powiedziałam ze łzami w oczach.
-Chodź pomożemy ci wstać-blondyn i mulat zanieśli mnie na kanapę
-Pojedziemy na pogotowie-oznajmiła dziewczyna.
Skinęłam głową i popatrzyłam na dziewczynę ze strachem w oczach.Po kilku minutach dojechaliśmy do szpitala.Lekarz powiedział, że noga jest złamana ,założył gips i odesłał do domu. Perrie wypytywała jeszcze lekarza o moje zdrowie i wróciliśmy do mieszkania. Niall pomógł mi wysiąść z samochodu i zaprowadził mnie do salonu na sofę. Perrie i Zayn wrócili do domu a blondyn zaczął sprzątać.Siedziałam i oglądałam TV. Gdy nagle zadzwonił mój telefon.To była Emily.
-Hej Rose!!-odezwała się dziewczyna.
-Hej Emi!Co tam u ciebie?
-Możemy pogadać ?
-Jasne.O co chodzi ?
-Przeprowadzam się.
-Co ? Dokąd ?
-Na stale, do Włoch.
-Gratuluje ! Moja kochana przylecisz do mnie jeszcze przed wyjazdem.Chciałabym się z tobą pożegnać.
-Dobrze.Jutro 15.00 mam samolot.Będę u was o 17.00.
-Ok.tęsknie i czekam.
-Pa kochana-rozłączyła się.
-Niall-zawołałam.Blondyn od razu do mnie przyszedł.
-Co się dzieje ?-zapytał.
-Po pierwsze chciałabym ci podziękować.
-Nie musisz.Możesz na mnie zawsze polegać.
-Mam jeszcze jedną prośbę - uśmiechnęłam się.
-Jaką ??
-Moja przyjaciółka Emily przyjeżdża do mnie jutro. Przeprowadza się do Włoch.Chciałabym  jej zrobić imprezę pożegnalną.A moje pytanie brzmi czy mogę zrobić ją u ciebie i czy mi pomożesz ??
-Oczywiście.Dla ciebie wszystko.
Zerwałam się z łóżka i pocałowałam blondyna w policzek.Napisałam do Perrie. Ona miała zająć się dekoracjami.Zrobiło się późno.Chciałam wstać,ale nie miałam  na tyle siły,jęknęłam z bólu i upadłam z powrotem na sofę.

                   ***Oczami Nialla***
Pobiegłem szybko do salonu słysząc krzyk Ro. Leżała trzymając się za nogę.
-Co się stało??-spytałem zaniepokojony.
-Chciałam wstać ale nie mogę. Pomógłbyś mi ??-zapytała.
-Oczywiście-uśmiechnąłem się najładniej jak umiałem i wziąłem ją na ręce.Zaniosłem ją do sypialni.Podziękowała mi całusem w policzek.Wyszedłem i położyłem się w pokoju obok.Rano obudziły mnie promyki słońca.Ubrałem się i poszedłem robić śniadanie dla Rose.

                ***Oczami Rose ***
Obudził mnie zapach dochodzący z dołu.Wstałam ubrałam się, zrobiłam lekki make up i poszłam do kuchni.Gdy weszłam blondyn obdarował mnie czułym uśmiechem i wrócił do przygotowywania śniadania.
-Musimy zrobić jakieś zakupy na dzisiaj-powiedziałam.
-Nie martw się tym.Ja i Harry pojedziemy do sklepu a ty pomożesz Perrie- po tych słowach usiedliśmy i w ciszy
zjedliśmy śniadanie.


    ***Godzinę później***
***puk!puk!***
-Otwarte-zawołałam.
-Cześć Ro!! Jak noga ?? -spytała Perrie i weszła do domu.
-Dobrze dziękuje-uśmiechnęłam się.
Po godzinie pracy postanowiłyśmy odpocząć. Siedziałam przed Tv a Perrie przyniosła nam drinki.
-Weź  głośniej- powiedziałam do dziewczyny widząc,że lecą wiadomości.

- ,,Nadajemy komunikat z ostatniej chwili.Samolot lecący z Polski do Londynu rozbił się.Niestety nikt nie przeżył.Takiej tragedii nie było od dawna"

-O nie!!!Czy to samolot którym leciała Emi?-powiedziałam ze łzami w oczach.

Rozdział 2

   Obudziłam się w jakieś sypialni. Zaczęłam się rozglądać po całym pokoju. Był piękny. Z wczorajszej nocy pamiętam tylko, że spotkałam tych kolesi, a dalej pustka.
- Pewnie jestem u niego w domu - pomyślałam i szybko poszłam do łazienki. Byłam w samej bieliźnie. - Niech to szlak.
- Coś się stało ? - Blondyn wszedł do łazienki.
- Aaa ! - pisnęłam i poślizgnęłam się na mokrych płytkach.
- Spokojnie księżniczko - złapał mnie i uśmiechnął się do mnie
- Dziękuje - odwzajemniłam uśmiech - Mógłbyś mnie już odstawić ?
- Jasne dla ciebie wszystko. A więc co się stało, że taka wkurzona ?
- Zostawiłam walizki z moimi rzeczami u mojego byłego i nie mam w co się ubrać ?
- No a te ciuchy wczorajsze ?
- Są całe uwalane
- Poczekaj tu chwilę - zrobiłam tak jak kazał i usiadłam na łóżku, a on szybko wybiegł z pokoju. Za niecałe 10 minut ktoś zapukał do drzwi sypialni.
- Wejdź
- Hej. Niall mi powiedział...
- O przepraszam cię myślałam że to on - na moje policzki wkradły się rumieńce. Nic dziwnego. W końcu siedziałam w samej bieliźnie. Do mojego pokoju weszła piękna dziewczyna.
- Nie przejmuj się - zaśmiała się - Jestem Perrie
- A ja Rose - podała mi rękę i usiadła koło mnie.
- Niall powiedział mi że nie masz w co się ubrać więc przyniosłam ci jakieś moje ciuchy.
- Jejku dziękuję ci. Uratowałaś mi życie. Obiecuję, że jak tylko sobie coś kupię to ci te oddam.
- Spokojnie nie musisz - uśmiechnęła się - Potraktuj to jako prezent ode mnie.
- Dziękuję - przytuliłam się do Perrie.
- Idź się przebierz i zejdziemy na śniadanie. - weszłam do łazienki w między czasie rozmawiając  z nowo poznaną przyjaciółką. - Więc ty tu mieszkasz ?
- Nie. Niall mieszka tutaj sam, a ja mieszkam dwa domy obok z Zaynem.- nasza rozmowa trwała jeszcze chwilę po czym wyszłam z łazienki - Wow dziewczyno wyglądasz przepięknie                                  
- Dziękuję ci. To co idziemy ?
- Jasne. Powoli zeszłyśmy do jadalni  ->                  

 ***Oczami Nialla***

Gdy tylko spojrzałem w górę ujrzałem Rose. Wyglądała tak pięknie. Już wiem, że to z nią chcę spędzić resztę mojego życia...
- Niall - moje myślenie przerwał głos Perrie. Gdy tylko się ocknąłem zobaczyłem śmiejące się dziewczyny.
- Coś nie tak ? - spytała Rose
- Po prostu wyglądasz pięknie - Chwilę potem dziewczyny siadły do stołu a ja podałem im naleśniki i nutellę.

                                *** Oczami Rose ***

Siedzieliśmy w ciszy i zajadaliśmy naleśniki. Nagle usłyszeliśmy dźwięk smsa i razem z Niallem zwróciliśmy wzrok na Perrie.
- Wiecie co... - zaczęła - trochę się zasiedziałam. Będę już spadała.
- Jak to już ? - zapytałam z żalem
- Umówiłam się z Zaynem na zakupy. To co widzimy się wieczorem Ro ?
- Jasne - posłałam uśmiech przyjaciółce, ale zanim się kapnęłam jej już nie było w domu. Po zjedzeniu śniadania wstałam i umyłam naczynia, a następnie poszłam do salonu. Wzięłam pilot i włączyłam telewizor.Oglądałam jakiś głupi serial. Po kilku minutach nagle poczułam jak ktoś łapie mnie za ramię, przestraszyłam się i odruchowo się odwróciłam. Za chwilę blondyn usiadł obok mnie.
- Mogę mieć pytanie ? - zapytał
- Jasne. O co chodzi ?
- Wybierasz się gdzieś wieczorem ?
- Tak idę do Perrie bo Zayn gdzieś wychodzi.
- Po co tam idziesz ?!
- Po pierwsze nie krzycz na mnie.
- Dobrze przepraszam. Więc po co do niej idziesz ?
- Jak to po co ? Chyba nie będę spała na ulicy jak jakiś pies.
- Pewnie, że nie. Będziesz spała u mnie.
- Nie. Wybacz, ale nie mogę. Już i tak zrobiłeś dla mnie dużo...
- I jestem w stanie zrobić jeszcze więcej - powiedział po czym niespodziewanie pocałował mnie. Na początku się opierałam, ale jego usta dawały mi ukojenie.

                          *** Oczami Nialla ***

Rose jest naprawdę fantastyczna. Czułem się tak fantastycznie, gdy w końcu pozwoliła naszym językom stoczyć namiętną walkę. Czułem że będzie moja już na zawsze. Gdy nasza bitwa dobiegła końca wziąłem ją na ręce i zaniosłem do sypialni. Rzuciłem ją na łóżko, ale czułem jak się trzęsie. Wiedziałem, że się boi bo patrzyła na mnie z przerażeniem. Szybko zareagowałem i wstałem.
- Bardzo cię przepraszam nie wiem co mi odbiło.
-Wiesz... Muszę już iść. Cześć - powiedziała i wyszła z pokoju. Przez chwilę stałem jak zamurowany, ale po chwili otrząsnąłem się i wybiegłem za nią. Wyszedłem przed dom, ale jej już nie było. Wróciłem do domu, usiadłem na kanapie i rozmyślałem tylko o niej. Jaki ja jestem głupi.

                 *** Oczami Rose ***


Co on sobie wyobraża. Wyszłam z jego domu i nie wiedziałam gdzie się podziać.Poszłam więc na spacer, chodziłam po Londynie bezczynnie. Moje nogi doprowadziły mnie do parku.-->
Był piękny. Była wiosna więc wszystko się zazieleniło i zakwitło. Znalazłam wolną ławkę. Usiadłam i rozmyślałam gdzie spędzę dzisiejszą noc.
Nagle przypomniała mi się Perrie i jej propozycja o przenocowaniu. Wstałam z ławki i ruszyłam w stronę jej domu. Cały czas czułam jakby ktoś mnie śledził. Postanowiłam, że lepiej już stąd pójdę. Gdy szłam przez Londyn podziwiałam wystawy sklepowe. Nagle na kogoś wpadłam
- Przep... ah to ty - Zobaczyłam stojącego przede mną blondyna.
- Co za entuzjazm
- Wiesz miałam nadzieję, że już cię nie spotkam. - odwróciłam się na pięcie i poszłam w drugą stronę
- Hej Rose zaczekaj - Niall złapał mnie za rękę
- Nie zostaw mnie ! Wykorzystałeś mnie rozumiesz ? Jesteście wszyscy tacy sami !
- Nie Rose to nie prawda nie wykorzystałem cię. Nie jestem taki jak tamten skurwiel
- Nie to nie prawda Niall. Jak mam ci niby ufać ?
- Spójrz na to z tej strony. Gdybym był taki jak tamten to na pewno bym to wykorzystał i bym cię przeleciał bez wahania, jednak tego nie zrobiłem. Błagam cię uwierz mi - w kąciku jego oczu ujrzałam łzę. Wtedy byłam już pewna, że nie kłamie.
- Przepraszam cię. Po prostu nie chcę znowu przeżywać tego samego rozczarowania - nagle nie wiadomo skąd na moich policzkach pojawiły się łzy. Przytulił mnie mocno, a ja wtuliłam się w jego tors.
- Choć mała. Pójdziemy na zakupy - powiedział i wyciągnął do mnie rękę po czym ja podałam mu swoją. W galeriach handlowych spędziliśmy całe popołudnie. Niall jest kochany. Kupował mi wszystko na co miałam ochotę. Gdy wyszliśmy ze sklepów na dworze było już ciemno.
- Muszę się już zbierać - powiedziałam do Nialla
- Jak to ? Dokąd ?
- Zrobiło się późno więc wrócę już do Perrie bo pewnie na mnie czeka.
- Jak chcesz możesz zostać u mnie. Mnie też nie będzie bo wychodzę razem z Zaynem to jak chcesz to możesz zaprosić też Perrie
- Dziękuję ci Niall. To miło z twojej strony - posłałam mu uśmiech i wróciliśmy do domu. Chwilę po naszym przyjściu przyszła Perrie.
- Ja już wychodzę - zawołał do nas Niall, pocałował mnie w policzek i wyszedł z domu.
  Siedziałyśmy z Perrie chwilę przed
telewizorem ale niedługo potem poszłyśmy do pokoju (Był to pokój kuzynek Nialla, które często do niego przyjeżdżały w wakacje). Przebrałyśmy się w pidżamy i siadłyśmy na naszych łóżkach.
- Więc jak tam z Niallem ? - niespodziewanie spytała Perrie
- A jak ma niby być ?
- Jak to jak. Widać że coś miedzy wami jest.
- Nie Perrie. Bardzo lubię Nialla ale tylko jako przyjaciela. Na razie nie chcę zaczynać nowego związku. Wciąż nie mam zaufania do facetów po tym co zrobił James.
- Nie martw się kochana. Niall jest inny. On nigdy nie pozwoli cię skrzywdzić - nagle naszą rozmowę przerwało uderzenie pioruna W tym samym czasie w całym domu zgasło światło. Perrie wzięła latarkę i zaczęłyśmy opowiadać sobie straszne historie. W pewnej chwili ktoś wybił szybę w naszym pokoju, rzucając w nią kamień. Szybko zerwałyśmy się z łóżek i podeszłyśmy do okna. Na ziemi niedaleko kamienia leżała kartka a na niej napis : "STRZEŻCIE SIĘ !!!". Ostatnie co pamiętam z tamtej nocy to krzyk Perrie. Nagle straciłam przytomność...



   Uwaga !!! Następny rozdział pojawi się jak będzie 5 komentarzy :* 

Rozdział 1

   Obudziłam się rano tęskniąc za moim kochanym. Z James'em jestem już od ponad roku. Mamy tyle wspólnych planów na przyszłość. Ślub, dom, dzieci. Niestety wszystko szlak jasny trafił bo on musiał wyjechać w delegacje na cały rok. Akurat teraz, kiedy wszystko szło tak pięknie.
   Wyjechał 2 miesiące temu a widzieliśmy się raptem raz. Nie wytrzymałam dłużej i postanowiłam go odwiedzić. Szybko zarezerwowałam pierwszy samolot do Londynu i zaczęłam się pakować. Był on już za 4 godziny więc nie marnowałam czasu.
-  Emily - zawołałam z pokoju do mojej współlokatorki - Muszę lecieć do Londynu do James'a w odwiedziny. Nie obrazisz się jak nie będzie mnie przez pewien czas ?
-  Jasne że nie. Rozumiem cię. Gdybym była na twoim miejscu zrobiłabym wszystko żeby spotkać się z moim Alanem.  -  Emily przyszła do mnie do pokoju - Pomóc ci może w czymś ?
-  Nie dzięki. Wszystko mam już gotowe.
- Pamiętaj że jak wylądujesz masz od razu do mnie zadzwonić.
- Jasne jasne - zaśmiałam się.
 Szybko się  ubrałam, chwyciłam za torby i pożegnałam z przyjaciółką. Wyszłam przed dom,a taksówka, po którą wcześniej zadzwoniłam właśnie podjechała. Wsiadłam do samochodu i za niecałe 15 min. byłam na lotnisku. Czekałam jeszcze na odprawę ale niedługo potem siedziałam już w samolocie. Lot trwał 2 godziny. Tak bardzo się nudziłam że nawet nie wiem kiedy usnęłam. Miałam piękny sen, że kiedy już wyląduje na lotnisku czeka na mnie James. Nawet nie wiem skąd wiedział, że przylatuje, ale teraz to nie miało większego znaczenia. Kiedy go tylko ujrzałam pobiegłam do niego a on wziął mnie na ręce. Zaczął się obracać ze mną wokół własnej osi i namiętnie mnie całować. Potem pojechaliśmy do jego domu i spędziliśmy fantastyczną noc. Niestety. Z mojej sielanki wyrwał mnie głos stewardessy proszący o zapięcie pasów. Gdy wyjrzałam

Szybko się przez okno zobaczyłam piękne widoki.
- Nareszcie na miejscu - pomyślałam. Chwilę potem wylądowaliśmy. Na taśmę wyjechały właśnie moje bagaże. Wzięłam je i zadzwoniłam po taksówkę.
- Hej Emily. - zadzwoniłam do przyjaciółki
- Hej Rose. Co tam ?
- Dzwonię tylko żeby powiedzieć że już doleciałam
- Cies... - Nagle połączenie się urwało. No nic pewnie nie mam zasięgu. Była już godzina 11 wieczorem. Nie miałam ochoty targać się po żadnych hotelach więc postanowiłam od razu jechać do mojego ukochanego. Na szczęście mieszkał on niedaleko lotniska. Podróż zajęła mi dosłownie chwilę. Stałam już przed jego domem. Drzwi były otwarte więc weszłam po cichu do domu. Rozglądnęłam się ale nigdzie nie było James'a. Zostawiłam torby na ziemi i poszłam na górę do jego sypialni. Drzwi były uchylone więc weszłam dalej. Ku mojemu zdziwieniu zastałam mojego chłopaka w łóżku z jakąś inną laską. Zbiegłam ze schodów trzaskając za sobą drzwiami.
- Kotku zaczekaj ! - usłyszałam głos Jamesa za moimi plecami - To nie tak jak myślisz...
- Czyli nie przespałeś się z jakąś szmatą kiedy tu byłeś ?
- Nie mów tak na nią
- I ty jej jeszcze bronisz ? Dość ! - wybiegłam przed dom
- Kotku stój - złapał mnie za rękę
- Nie dotykaj mnie ty huju jebany ! - wyrwałam się z jego uścisku i cała zapłakana pobiegłam przed siebie. Czułam się jak jakaś skończona idiotka. Nie dość że czekałam na niego tyle czasu, nie dość że przyjechałam do niego to ten dziwkarz przespał się z inną. Najgorsze jest jednak to że dla tego kutasa przyleciałam aż do Londynu. Co ja teraz zrobię ? Nie stać mnie na bilet powrotny ani w ogóle nie znam miasta. Nagle wpadłam na jakiś podejrzanych pięciu typków. Wyglądali jak jacyś gangsterzy.
- Hej maleńka - odezwał się jeden z nich do mnie - zajarasz z nami ? - byłam taka zdesperowana że oddałabym wszystko żeby móc choć na pewien czas odpłynąć.
- Jasne czemu nie - blondyn dał mi jonta a ja kilka razy się zaciągnęłam
- Jestem Niall, a to jest Harry, Zayn, Liam i Louis
- Jestem Rose
- Piękne imię. Więc co robisz sama o tej porze ? - opowiedziałam mu całą historię od początku.
- A to skurwysyn.
- Wyjąłeś mi to prosto z ust - znowu podał mi jointa a ja znowu zaczęłam się zaciągać. Pamiętam tylko że świetnie się bawiliśmy. Dalej film mi się urwał...

Bohaterowie

      BOHATEROWIE 

     

       

Rose 

Emily 

James

Niall

Harry 

Zayn 

Louis 

Liam 

Daniell